இந்த தளத்தில் எழுத விருப்பம் உள்ள எழுத்தாளர்கள் Jananinaveen.novels@gmail.com அல்லது jananinaveen@saaralnovels.com என்ற மின்னஞ்சல் முகவரியில் தொடர்பு கொள்ளவும்

கதை திரி

Status
Not open for further replies.

Matharasi

Moderator
அத்தியாயம் 10

ஆனால் இந்த குரல் அவருக்கே அதிசயம், இது தான் இவள் குரலா அல்லது காலை எல்லாம் இழந்து ஜீவன் அற்று தானே பேசினால். இப்பொழுது இந்த குரலில் அவளை நிமிர்ந்து பார்த்தவர், அவளிடம் அப்படி ஒரு நிமிர்வு ,மிடுக்கு அவள் அணிந்திருக்கும் புடவையும் நகைகளும் மலியவைதான் , ஆனால் அதுவே அவளுக்கு தனி ஆளுமையை கொடுத்தது. ஆனால் அவள் ,அவளின் ஒற்றை புருவத்தை உயர்த்தி நின்ற விதம், அவருக்கு அது யாரையோ ஞாபகப்படுத்த யாரிவள் எனக்குப் பரிச்சயமானவள் போல் அல்லவா இருக்கிறாள் என்று குழம்பித்தான் போனார் மனிதர்.

அவரின் திகைத்த தோற்றம் அவளின் பேச்சால் கலைந்தது,” ஆம் நான் அனாதை தான் ,யார் இல்லை என்று சொன்னார்கள் ,ஆனால் அது பிந்தைய கதை ,இப்பொழுது கிரேட் தொழிலதிபர் பிசினஸ் மேக்னட் அவரின் ஒரே மருமகள் ,அவரின் அனைத்து சொத்துக்களையும் ஆஸ்தான வாரிசான அவரின் ஒரே மகனின் ஒரே மனைவி, அதில் சிறு திருத்தம் சட்டப்பூர்வமான மனைவி .என்னை கேவலப்படுத்துவதாக நினைத்து உங்களையும் உங்கள் மகனையும் நீங்களே அசிங்கப்படுத்தாதீங்க “, என்றால் தோரணையாக. அவளின் இந்த நிதானம் மீண்டும் அவர் மனதில் எதையோ சொல்ல வர, சட்டென ,”நீ எந்த ஆசிரமத்தில் வளர்ந்தாய் “,என்றார் கேள்வியாக .” ஏன் தெரிந்து என்ன செய்யப் போகிறீர்கள்”, என்றால் அவரை எடுத்தெறிந்து.

“ இப்படி நீ என்னை எதிர்ப்பது உனக்கு நல்லது இல்லை பெண்ணே “, என்றார் பொறுமையாக .” நீங்கள் அமைதியாக இருப்பதுதான் உங்களுக்கு நல்லது ,நான் எதையும் செய்ய மாட்டேன், சொல்ல மாட்டேன் ,ஆனால் பாருங்கள் உங்கள் மகன் செய்துவிடுவார் இல்லையா “, என்றால் சிறு நகைப்புடன் ,”அவன் என் இரத்தம், ஆதலால் தான் அவனிடம் எனக்கு பொறுமை, ஆனால் நீ”, என்று அவர் ஏதோ கூற வர ,அப்போது வீட்டில் நுழைந்த சந்தோஷி மற்றும் பழனி தம்பதியினரின் குரல் “மாமா”,” பெரியப்பா” என்று தடுக்க அவர்களை வரவேற்க விரைந்தார் .

“அம்மாடி ஏன் மா இரவு நேர அலைகிறாய் ,உனக்கு சேராது அல்லவா”, என்றார் அவளை நெருங்கி தலையில் கை வைத்து, அவரின் இந்த தோற்றத்தில் இளா திகைத்து போனாள். இவ்வளவு நேரம் என்ன ஒரு மிடுக்கு மிரட்டல், இப்பொழுது அவர் கண்களை பார்த்த அவருக்கு அதில் அன்பு மட்டுமே நிறைந்திருந்தது . தம்பி என்று பழனியை வரவேற்றவர், சந்தோஷி தன் கைகளுக்குள் அழைத்துவந்த ஹாளில் அமர்த்தினார் .” இன்னும் என்ன தூங்காமல் அலைச்சல் “,என்றார் சந்தோஷியிடம்,” அது வந்து மாமா அத்தை “, என்று ஏதோ அவள் கூற வர அதற்குள் ,”வைதேகி”, என்று அவர் சத்தமிட சரியாக இருந்தது .

அந்தக் குரலில் அவர் எங்கு இருந்தாரோ தெரியவில்லை. வில் எய்த திசை நோக்கி பாயும் அம்பைப் போல் பாய்ந்து வந்து நின்றார் வைதேகி ,”என்னங்க”, என்று அவர் கேட்க ,”ஐயோ மாமா நான் தான் அத்தைக்கு ஒத்தாசையாக இருக்கலாம்,நீங்களும் காலையில் கோபமாக மண்டபத்தை விட்டு வெளியேறி விட்டீர்கள், உங்களையும் சமாதானம் படுத்தலாம் என்று உங்களை பார்க்க வந்தேன்”, என்று கூறினால் சமாளிப்பாக.

“அம்மா இங்கு வாருங்கள் “,என்று தன் அத்தையின் பின்னால் வந்து நின்ற அன்னையை அழைத்தால்.சுகந்த அருகில் வரவும் ,”அம்மா மதன் மாமா மனைவி எங்களுக்கு அக்கா ,அதனால் இனிமேல் அவர்கள் தான் உங்களுக்கு மூத்த மகள், அவர்களுக்கு அப்பா அம்மா முறை அனைத்தையும் நீங்களும் அப்பாவும் தான் அவருக்கு செய்ய வேண்டும் ,எப்பொழுதும் உங்களுக்கு ஒரு பெண் குழந்தை முதலில் பிறந்து இறந்தது என்று நினைத்து அழுவீர்கள் அல்லவா அக்கா இருந்திருந்தால் நிச்சயம் அவர்களுக்கு மதன் மாமாவை தானே மணமுடித்து வைத்திருப்பீர்கள், இப்பொழுது அந்த குறையைத் தீர்க்கத்தான் இளா அக்கா வந்து விட்டார்கள்”, என்றால் சந்தோஷி உண்மையான சந்தோஷத்துடன் .

அவள் இதை கூறும் போது ஜனாரின் முகத்தில் அப்படி ஒரு வெறுப்பு மண்டிக் கிடப்பதை உணர்ந்த இளா ,”போதும் என்ன பேச்சு இது எல்லாம், உன் மாமன் மனைவிக்கு எந்த குறையும் வராது போதுமா “, என்று ஜனார். அமைதியாக .” இது போதுமே மாமா எனக்கு, நான் அவர்களை என் அறைக்கு அழைத்துப் போகிறேன் “,என்று இளாவுடன் சந்தோஷி செல்ல,” வாங்க மாப்பிள்ளை “,என்று பழனியை வரவேற்றனர் அந்த நாள்வரும் .அனைவரும் ஹாலில் அமர, ஜனார் பழனியிடம் மட்டுமே திரும்பிப் பேசினார். இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த மதன் பல்லைக் கடிக்க, “விடுடா அப்பாவைப் பற்றி தெரியாதா “,என்றான் சேரன் சமாதானப்படுத்தும் விதமாக .

சிங்கமுத்து வெளியிலிருந்து வந்தவர் , பழனியை வரவேற்று விட்டு சேரன் காதில் எதையோ கூற ,அவன் மதனைப் பார்த்து நகைத்துக் கொண்டே, அவர் கொண்டு வந்த பையை வாங்கிக் கொண்டு மற்ற இருவரையும் அழைத்துக் கொண்டு மாடி ஏறினான். மதன் ,”என்ன “,என்று வினாவ ,”நீ மாப்பிள்ளையிடம் கேட்டுக் கொள்”, என்று சிரித்து விட்டுச் சென்றனர் .அவன் நிமிர்ந்து பழனியை பார்க்க அவனும் உன் அப்பாவிடம் இருந்து என்னை முதலில் காப்பாற்றி என்பதுபோல் பார்த்தான் ,”வாங்க மாப்பிள்ளை உங்களிடம் சற்று பேச வேண்டும்”, என்று ஜனார் எதுவும் கேட்காமலேயே அவனை அழைத்துக் கொண்டு மாடி ஏறினான் .

மேலே அழைத்துச்சென்ற சந்தோஷி இளாவிடம் ஒரு புது சேலை சட்டை கொடுத்து அணிந்து கொள்ளுமாறு பணிந்து விட்டு அறையை விட்டு வெளியேறினாள் .அவள் சென்ற உடன் தான் அவள் கூறியதின் அர்த்தம் புரிய ஆடாமல் அசையாமல் அப்படியே அமர்ந்து விட்டால். தான் ஒரு விதவை அதுவும் ஒருவனை விரும்பிய திருமணம் முடித்து வாழ்ந்தவள் .அவன் தவறே செய்திருந்தாலும் என் நேசம் அவ்வளவுதானா, என்னால் எப்படி இன்னொரு வாழ்க்கை இவருடன் எப்படி ,இந்த கேள்வி பூதாகரமாக எழும்ப, மனமோ சற்று முன் அவனிடம் கிறங்கி தானே போனாய் ,என்று எள்ளள் புரிய கதவை யாரோ தட்டுவது போல் உணர்ந்தாள்.வேர் உற்று இருந்த கால்களை மெல்லமாக நகர்த்தி ,கதவைத் திறந்தால் .அங்கு மதன் நிற்க முதலில் திகைத்தவள் பின் என்ன என்பது போல் அவனை பார்த்தாள்.

அவனும் வேண்டுமென்றே மௌனமாகவே நிற்க,” ஏன் வந்தீர்கள் என்று சொன்னால் நான் என் வேலையை பார்ப்பேன் “, என்றால் பொறுமையற்று, “அது வந்து பொண்டாட்டி”, என்று அவன் ஆரம்பிக்க ,”நிறுத்துங்கள் ,உங்கள் பிதற்றலை, யார் யாருக்கு பொண்டாட்டி “,என்றவளை,” சற்று முன் தான் யாரோ என் அப்பாவிடம் நான் தான் அவர் மருமகள் என்றும் அவரின் வாரிசுக்கு சட்டப்பூர்வமான மனைவி என்றும் கூறியது இந்த காதினால் தான் நான் கேட்டேன்”, என்றவனை இடைமறித்து,” அது அவர் வாயை அடக்க நான் சொன்னது”, என்றால் திணறலாக.”எதுவாகினும் அது தான் உண்மை மனதில் வைத்துக் கொண்டு விரைவாக கிளம்பி வா, மாமா முதலிரவு கொண்டாட வெயிட்டிங் “,என்றவன் தீவேஷின் தாய் தொலைபேசியில் காத்திருப்பதாகக் கூறி அவளது கைகளில் கைபேசியை கொடுத்து விட்டுச் சென்றான் .

அவன் சென்றதையே வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவளை நிகழ்காலத்திற்கு திருப்பியது அந்த தொலைபேசியில் ,”இளா இளா “,என்று கூவிக் கொண்டிருந்த தீவேஷின் அன்னையின் குரலில் நடப்புக்கு வந்தவள் தொலைபேசி ம்யூட்டில் இருப்பதை பார்த்தவள் ,அதை ஆப் செய்து விட்டு,” சொல்லுங்கள் அம்மா “,என்றால் பதிலாக.” அம்மாடி நியாயப்படி நான் தான் உன் அருகில் இருந்து அனைத்தையும் செய்ய வேண்டும் ,ஆனால் மதன் தம்பிதான் ,அம்மா அத்தை பார்த்துக் கொள்ளுவார்கள், நீங்கள் அங்கே பார்த்துக்கொள்ளுங்கள் என்று விட்டது , அந்த தம்பி ரொம்ப அருமையான பொறுப்பானது. நான் எப்போதும் சொல்வது தான் உன் வாழ்வு மலர வேண்டும்”, என்றார் பரிவாக. அவள் அதில் அதிர்ந்து,” அத்தை, நான் உங்கள்”, என்று திணறியவளை,”ஆமாம் நீ என் மருமகள் தான் என்ன அவனோடு ஒரு இரண்டு மாதமாக வாழ்ந்திருப்பாயா இல்லை ஒரு வருடம் மொத்தமாக காதலித்தாயா ,அவன் நல்லவனோ கெட்டவனோ அவனோடு தான் உன் மீதி காலம் என்று சொல்ல எனக்கு எண்ணம் இல்லை, நீ என் மகன் இடத்திற்கு வந்த மகள் .ஒரு தாயாக உன் வாழ்வு சிறக்கவே ஆசைப்படுகிறேன். நீ அவரோடு மனமொத்து ஒரு குடும்ப வாழ்க்கையை வாழ்ந்தால் தான் என்னையும் அவரையும் நீ தாய் தந்தையாய் பார்க்கிறாய் என்று அர்த்தம் “,என்றார் வேகமாக. பின் அவரே,” மனதை குழப்பாமல் அவர் சொல்வதை கேட்டு நடந்து கொள்”, என்று வைத்துவிட்டார் .

அவள் அரை மனதுடன் கிளம்ப மீண்டும் அறைக்கதவு தட்டப்பட்டது. அவள் புடவையை சரி செய்து விட்டு கதவை திறந்தவள் .அங்கே சுகந்த நிற்பதைக் கண்டாள். “அம்மாடி மதன் கைப்பேசி கேட்டான்”, என்று அவள் கூற ,”இந்தாங்க “,என்று கொடுத்தவளின் முகம் தெளிவில்லாமல் இருப்பதைக்கண்டவர் அவளருகே வந்து ,”அனைவரும் கூறுவது போல் நான் உனக்கு அன்னை முறை தான், உன்னை பார்த்தால் எனக்கும் அப்படித்தான் தோன்றுகிறது ,மனதில் ஒரு இனம் புரியாத ஒரு உணர்வு ஒன்று சொல்ல தெரியவில்லை, உங்கள் அனைவரையும் போல் பெரிய படிப்பறிவு எனக்கு கிடையாது, ஆனால் உன் முகத்தைப் பார்த்தால் தெரிகிறது ஏதோ நடக்கக்கூடாதது நடந்து விட்டது போல் இருக்கிறாய் .மதனை நன்கு அறிந்தவள் நான் ,அவனை வளர்த்தவளும் கூட, நான் கூறுகிறேன் உன் இறந்த காலத்தில் எது வேண்டுமானாலும் நடந்து இருக்கலாம். அதனால் உன் வாழ்வு முடிந்து போய் விட்டதாக கூட நீ கருதி இருக்கலாம் ,ஆனால் இன்று நடந்தது உனக்கு திருப்புமுனையை அவனின் மனைவியாக புதிதாக பிறந்ததாக நினைத்துக்கொள் ,அவனுடன் நீ சேர்ந்து புதிய வாழ்வைத் தொடங்கு ,அதற்கு நீ தயாராக இல்லை என்றாலும் மதனின் மேல் எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கிறது ,இதை என்னை விட யாருக்கும் கூற தகுதி கிடையாது ,ஏனென்றால் ஒருவனுடன் காதலால் வாழ்ந்து ஒரு குழந்தையும் பெற்று அவர்கள் இருவரையும் பறி கொடுத்தவள் நான் ,என்னை என் அண்ணி வைதேகி தான் மனம் மாற்றி இவருடன் இனைத்தார். அவரின் குணம் என்னை மாற்றியது. அதுபோல் உன் வாழ்வில் என்ன நடந்தது என்பது எங்களுக்குத் தெரியவில்லை ,எங்களை பொருத்தவரை நீ இன்றுதான் முதன் முதலில் மதனின் இளவரசியாக இந்த வீட்டுக்குள் அடியெடுத்து வைத்திருக்கிறாய்.ஆதலால் மனநிறைவோடு அவனுடன் ஒன்றி வாழ ஆரம்பி. காலம் தாழ்த்தி உன் மனதையும் நீயும் குழப்பி அடுத்தவர்கள் குழப்புவதற்கும் அவகாசம் கொடுத்து விடாதே “,என்றார் ஒரு அன்னையின் பொறுப்புணர்வுடன் .

அவர் சென்றவுடன் அவள் தன் மனதை அலச,” ஆண்டவனே ஏன் என்னை சோதிக்கிறாய், எல்லாமே உன் அசைவால் நடக்கிறது, எங்கோ வளர்ந்து என்னை ஏன் சம்பந்தமே இல்லாத இவ்விடத்தில் இனைக்கிறாய் என்று அவள் எண்ணிக் கொண்டிருக்கையில் பால் செம்புடன் வந்தாள் சந்தோஷி மெதுவாக ,” அக்கா என்று அவள் சிந்தனையைக் கலைத்வள், தீபிகா மாப்பிள்ளை இப்போதுதான் என்னிடம் அனைத்தையும் பகிர்ந்தார். மதன் மாமா மிகவும் நல்லவர் நீங்கள் எதுவும் கவலைப்படாதீர்கள் எங்கள் அம்மா அத்தை இருவரும் ஒரு அன்னையைப் போல் உங்களை தாங்குவார்கள் .மாமா தான் கொஞ்சம் முரடு ஆனால் அவருக்கு ஒருவரை பிடித்து போய்விட்டது என்றால் அவரைப் போல் ஒரு நல்லவரை பார்க்க முடியாது .அக்கா நான் உங்களை விட வயதில் இளையவள்.ஆனால் என் உடன் பிறந்தவள் அவள் வாழ்வை இழந்து நின்று இருந்தாள் ,நான் நிச்சயம் அவளுக்கு மறுவாழ்வு அமைத்து தந்திருப்பேன் ,அதுவும் அது என் மதன் மாமா எனும் போது எனக்கு பல மடங்கு சந்தோஷமே ,நீங்கள் இருவரும் அங்கே நிற்கும் போது அப்படி ஒரு ஜோடிப் பொருத்தம், இருவரும் ஒருவர் ஒருவருக்கு ஆகவே பிறந்தது போல், நீங்கள் மதன் மாமாவுக்கு சேர வேண்டும் என்பதால் தான் இவ்வளவு அசம்பாவிதங்கள் நடந்துள்ளதாக நான் எண்ணுகிறேன் ,”என்றால் பரிதவிப்பாக.அவளின் நிலையை மறந்து அவள் பரிதவிப்புடன் கூறுவதை பார்த்த இளா ,” சந்தோஷி நீங்கள் என் சகோதரியே,இதில் எந்த மாற்றுக் கருத்தும் கிடையாது, இந்த நிலையில் இவ்வளவு உணர்ச்சி வசப்படக் கூடாது ,அப்புறம் உன் மாமாகள் இருவரும் என்னை ஒரு வழி ஆக்கிவிடுவார்கள் “,என்றால் இளா அவளை திசைதிருப்பும் நோக்கத்தோடு தன் மனபாரம் அகன்று.

அவள் முகத்தில் அப்படி ஒரு தெளிவு .நான் நிவேஷ் உயிரோடு இருக்கும்போது வேறு நாடவில்லை .இப்போதுகூட நானாக எதையும் நாடவில்லை .அவர்கள் அனைவரும் கூறுவது போல் இது தெய்வ சித்தம் ஆகவே இருக்கட்டும்.அவளுக்கு இந்த வீடு வேறு வீடு போல் அவளாள் உணர விடவில்லை என்பதே உண்மை. முதலடி எடுத்து இந்த வீட்டுக்கு அவள் நுழைந்தபோது ,காடு மலைகள் கடந்து அலைந்து திரியும் நதியைப் போல் தன் இருப்பிடமாக சமூத்திரத்தில் வந்து கலந்து விட்டது போலவே உணர்ந்தாள் .அவளின் கவலைகளால் நிரம்பி வளிந்து கொண்டிருந்த மனதில் அமைதி படர்ந்தது .

தொடரும்
 

Matharasi

Moderator
அத்தியாயம் 11:

அவள் முகத்தை தெளிவை கண்ட சந்தோஷி,” நேரம் ஆகிறது வாங்க போகலாம் ,மாமா காத்துக் கொண்டிருப்பார்”, என்று ஒரு சிரிப்புடன் அவளை அழைத்துக் கொண்டு மறு பக்கமாக இருக்கும் மேற்படி இரண்டு ஏறி, ஒரு சிறு வரவேற்பு அறை போல் காட்சி தந்த அறையை தாண்டி ஒரு அறை தென்பட்டது ,கண்ணாடி வழியாக பார்த்த மட்டும் அது ஆபீஸ் அறை என்று உணர்ந்தவள், ஒரு பெரிய கதவின் முன் நிறுத்தப்பட்டால் .



“இதற்கு மேல் நீங்கள் போய் கொள்ளுங்கள் அக்கா, இதுதான் உங்களின் அறை ,எங்கள் மாமாவுடன் நூறு ஆண்டு காலம், குழந்தை குடும்பமாக வாழ அந்த தெய்வத்தை மனதார வேண்டிக் கொள்கிறேன்”, என்று அவளை அணைத்து முத்தமிட்டு, அவர்கள் வந்த வழியே சென்று விட்டாள் .

அவள் அசையாமல் நிற்க ,”என்ன ஐபிஎஸ் மேடம், போயும் போயும் ஒரு அறைக்குள் செல்ல வா இந்த பயம் “, என்று நக்கலாக கேட்டுக் கொண்டே அவள் அருகில் வந்து மதன் நிற்க, அவள் சடாரென்று விலக அவள் கையிலிருந்த செம்பு நழுவ பார்க்க, செம்பை விழுகாமல் பிடித்து, அவளை நகராமல் தன் இன்னொரு கையால் அவள் இடுப்பை பற்றினான் .

அவள் திமிர அவள் இறுக்கம் கூடியதைத் தவிர தளரவில்லை. அவள் தன் நிராகரிப்புக்கு எதிர்வினை சற்று பலமாக இருப்பதை உணர்ந்தவள் அசையாமல் நின்றாள். அவள் அப்படியே நின்றவுடன் அவனும் அவளை சரியாக நிறுத்திவிட்டு ,தன் கையை அவள் இடுப்பில் இருந்து அகற்றினான். “ அது உன் எதிர்வினையை பொறுத்து தான் என் செயலின் எதிர்ப்புகள் தெரியும்”, என்றான் அறிவிப்பாக .

அவள் அமைதியாக நிற்க,” உள்ளே செல்லாமல் இங்கேயே நிற்க போகிறாயா என்ன ,அரசி ஒன்றை நன்றாக நினைவில் கொள் ,நாம் இன்று சேர்ந்த அடி எடுத்து வைக்கும் அடி ,நம் ஆயுளின் இறுதி வரை தொடர வேண்டும் ,என்பதை விட நான் தொடர்ந்தே தீருவேன் என்பதே உண்மை. இதில் விஷயம் எது என்றால் அது நீயாக என்னுடன் வருகிறாயா அல்லது நான் உன்னை தூக்கி செல்வேனா என்பதே. ஆனால் முடிவு என்னவோ நம் இருவரின் பாதையும் ஒன்றுதான் என்பதில் உனக்கு எந்தவித சந்தேகமும் இருக்க வேண்டாம்” என்றான் மதன் அவளை பார்த்துக் கொண்டே.

அவன் பார்வையில் தீர்கத்தில் அவளின் முட்டை கண்கள் விரிந்தது. அந்தக் கரு விழிகளில் தெரிந்த கீழே விழுந்த விடும் அளவு ,அதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவன் , ஏதோ சிறு பிள்ளையை வழி மாறிவிட்டு முழிப்பது போல உணர்ந்தான். என்னடா அப்போது தகிக்கும் சூரியன் போல் காய்ந்தால் என்றால் இப்போது குளிர் நிலவைப் போல் இருக்கிறாள். இதில் இவளின் உண்மையான முகம் எது என்று மனதிற்குள் குழம்பித்தான் போனான் மதன் .

அங்கே பத்து முறை வெளிவந்த குருவி மணி 10 என்பதை காட்டி இருவரையும் நிகழ்காலத்திற்கு அழைத்து வந்தது . “நாம் நமது அறைக்குள் செல்வோமா “, என்று அவன் வலது கையை நீட்ட ,அவள் செய்வது அறியாமல் அசையாமல் நின்றால்.

என்ன தான் அனைவரும் எடுத்துக் கூறினாலும் அவள் நீவேஷ் உடன் வாழ்ந்த காலம் உண்மை அல்லவா. அந்த காயம் ஆறுவதற்கு யாரும் விட வில்லையே. இந்த மூன்று வருடங்களில் அவள் எவ்வளவு பேச்சுகளை சந்தித்து இருப்பாள். அதுமட்டுமில்லாமல் ஆசைப்பட்டு படித்து சாதித்த வேலை அவளால் சில மாதங்கள் கூட நிலை பெற முடியவில்லை. அதுவும் பதுங்கி வாழும் அளவிற்கு காலம் அவளை கொண்டுவந்ததை,அவளாள் தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை.

அது ஆறாத ரணமாக ,அதிலிருந்து இப்பவும் ரத்தம் வழிய ,அவள் கண்களின் ஓரத்தில் கண்ணீர் கசிந்தது .அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்த மதனுக்கோ பொறுமை ,காற்றில் கரைந்தது. அன்னையும் அத்தையும் அவன் மனதில் உருப்போட்டு அனுப்பியிருந்த பொறுமை என்ற வார்த்தை அளிக்க அவளுடைய ஒரு துளி கண்ணீர் அவனுக்கு போதுமானதாக இருந்தது.

அவன் கண் மூடித் திறக்க அவன் கண்டது கண்ணீர் நிறைந்திருந்த அவள் கண்களை தான். அவன் முகம் பாறையென இறுக, அவளது கையைப் பற்றி ,செம்பை அருகில் இருந்த மேஜையின் மீது வைத்து விட்டு, அதில் சுயத்திற்கு வந்தவள் ,கண்டது எந்த ஒரு உணர்ச்சியும் துடைத்தவாறு பாறை என இறுகிப் போய்க் கிடந்த அவன் முகத்தைத் தான் .

எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு கட்டுப் படுத்தினாலும் ஒரு துளி கண்ணீர் அவள் கண்களிலிருந்து உருண்டோடி அவன் அவளை பற்றியிருந்த கையில் பட்டு தெறித்தது .அவனுள் இருந்த மொத்த பொறுமையும் கலைந்தது .அவனோ அவள் பற்றி இருந்த கையை இழுக்க ஏற்கனவே உணர்ச்சியின் பிடியில் இருந்தவள் அவன் இழுத்த வேகத்தில் அவன் மீதே வந்து விழுந்தாள் .

அவள் சுதாரிக்கும் முன் அவளை இரு கரங்களில் ஏந்தியவன் ,”என்ன பொண்டாட்டி, மாமாவுடன் வாழ ரெடியா, நீயாக வந்திருந்தாய் என்றால் ஒருவேளை உன் தயக்கம் போக கால அவகாசம் கொடுத்து இருப்பேன், ஆனால் அந்தோ பரிதாபம், இப்போ நானே என் வழியில் உன் தயக்கத்தை போக்கி கொள்கிறேன், வெல்கம் திருமதி இளவரசி மதன் நமது கூட்டிருக்கு .நான் தான் முதலிலேயே சொன்னேன் அல்லவா நீ எதிர்த்தால் என் எதிர்ப்பு வேறு விதமாக இருக்கும் “,என்று அவளிடம் பேசிக் கொண்டே அவர்களின் சாம்ராஜ்யத்துக்கு நுழைந்தான்.

அறையை திறந்தவுடன் வண்ண வண்ண மலர்களின் நறுமணம் அவர்களின் மூச்சை நிறைத்தது , இளா வெகு கவனமாக அவனிடமிருந்து விடுபட போராட அவனுடைய பிடி உடும்பு பிடியாக இருந்ததே தவிர அவளால் விடுபட முடியவில்லை .

அறையில் வீசிய பூக்களின் நறுமணம் அவள் முகத்தில் வந்து மோத அறையை சுற்றி பார்வையை சுழற்றினால் .நல்ல பெரிய விசாலமான அறை ,பெரிய கட்டில் முழுவதும் ரோஜா மல்லிகை மலர்களால் நேர்த்தியாக அலங்காரம் செய்யப்பட்டு இருந்தது .

அவள் திகைக்க, அவளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த மதன் சத்தமாக சிரித்து விட்டான். “அப்பறம் அரசி ரெடியா”, என்றவன் அவளை மெத்தையில் இறக்கிவிட அந்த மெத்தையோ அரை அடி உள்ளே போய் வெளியே வர. அவள் துள்ளி கட்டிலின் மறு ஓரத்துக்கு சென்றால் .”என்ன பொண்டாட்டி மாமாவுடன் ஓடிப்பிடித்து விளையாட போகிறாயா என்ன “,என்று மதன் தன் ஒற்றை புருவத்தை உயர்த்தி கேள்வி எழுப்ப .

“அது ஏன் இப்படி நான் ஒரு “,என்று மறுபடியும் இளா ஆரம்பிக்க ,”நீ ஒரு”, என்று பல்லுகளுக்கு நடுவே வார்த்தைகளை தூப்பிக்கொண்டு அவளருகே நெருங்கியவன் , அவள் கழுத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருந்த இரு சங்கிலியை வெளியே இழுத்தான், அவன் இழுத்த வேகத்தில், அவன் கைக்குள் வந்து விழுந்தவளை இருபக்கமும் தன் கால்களுக்கு இடையே அணைகட்டிவிட்டு, இப்போ சொல்,” நீ யார்”, என்றான் இறுகிப் போன குரலில்.

அவள் மௌனமாக இருக்க,” இங்கே பார் நீ மதனின் அரசி, இதில் உனக்கு இன்னும் சந்தேகம் போல ,ஒரு மனைவியின் சந்தேகத்தை போக்குவது ஒரு கணவனின் கடமை அல்லவா, அது மட்டுமா ஒரு ஐஏஎஸ் அதிகாரி சந்தேகத்தோடு வாழ்வது தப்பு ,உங்கள் சந்தேகத்தை போக்கி அதை 100% உண்மையாக ஆக்குவது ஓர் IPS யின் கடமை அல்லவா .அதுவும் நான் ஒரு கடமை தவறாத அதிகாரியிம் கூட”, என்றவன் .

அவள் சற்றும் எதிர்பாராத நேரம் அவளை திருப்பி தன் இதழ்களால் , எதையோ சொல்ல வந்து வாய் திறந்து அவளின் இதழ்களை அடைத்து விட்டான்.முதலில் முரட்டுத்தனமாக ஆரம்பித்தவன் அவளின் எதிர்ப்பு முற்றிலும் அடங்கியதும் அதையே மென்மையாக்கினான். முதலில் பல்வேறு சிந்தனைகளின் பிடியில் அவனை முற்றிலும் தவிர்க்க போரடியவள்,அவனின் கைகளும் அவன் இதழ்களும் செய்த மந்திரத்தில் அமைதியானால். அவளின் மனது ஒரு நிலையில் தன்னால் நடப்பதை ஏற்றுக் கொள்ள ஆரம்பித்தாள். அவளின் எதிர்ப்பு நின்றவுடன் அந்த இதழ் முத்தம் கிளப்பிய மோகத்தீயில் அவளை ஒரு பூவை விட மென்மையாக ஆளத் தொடங்கினான், என்னதான் அவளிடம் எதிர்வினையும் இல்லாமல் போனாலும், அவளுடைய ஒத்துழைப்பு அவனுக்கு கிட்ட வில்லை. சாதாரண பெண்ணின் கூச்சம் மட்டுமே வெளிப்படுத்தினால். அவனும் ஒரே நாளில் அவளிடம் அதை எதிர்பார்க்கவும் இல்லை .அவனை பொறுத்தவரை எப்படி பெற்றோர்கள் பார்த்து முடிக்கும் திருமணத்தில் அனைத்துக்கும் பிறகு ஒரு புரிதல் மற்றும் காதல் தோன்றுமோ அதைத்தான் அவன் உண்மையான உறவு என்பான். அதைத்தான் அவன் அவளிடமும் செயல்படுத்தத் தொடங்கினான்.

அவனுக்கு தெரியும் நிவேஷ் உடன் அவளுடைய காதல் உண்மையானது என்று ,இன்று அவன் தவறானவன் என்பதாலும் அவனால் அவள் பட்ட கஷ்டமும் அசிங்கமும் அவளுக்கு ஒரு வெறுப்பை கொடுத்தால் மட்டுமே அவள் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறாள் ,இல்லை என்றால் அவன் இறந்த மறு நொடியே அவளும் இறந்திருப்பால். அதுமட்டுமில்லாமல் அவன் பெயர் அவள் பெயருடன் உறவு கொண்டாடும் வரை அவள் அந்த இழப்பில் இருந்து வெளிவரப் போவதும் இல்லை. அதனால்தான் அவளை அவன் மனதாலும் உடலாலும் மதனின் அரசியாகவே மாற்றினான். அவளை முழுதாகவே ஆண்டு விட்டு அவளிடம் இருந்து விலகினவன்.”இப்போது சொல் நீ யார் “,என்றான் அவளிடம் அவள் கண்களை பார்த்துக்கொண்டே. ஒரு நிமிடம் அவள் தானும் அவனும் இருக்கும் நிலையை பார்த்துவிட்டு மௌனமாக அவனுக்கு மறுபக்கம் திரும்பிப் படுத்தவள், உடம்பிலும் மனதிலும் ஏற்பட்ட சோர்வால் ,அப்படியே உறங்கி விட்டால் .

அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்த அவனுக்கு மனதில் ஒரு நிம்மதி, ஏனென்றால் அவளிடம் எந்த ஒரு வெறுப்போ அழுகையோ இல்லை அல்லவா ,அவனும் அயர்வில் அவளை அனைத்தவாறே உறங்கிவிட்டான் .

தொடரும்
 

Matharasi

Moderator
அத்தியாயம் 12

அங்கே தீவேஷின் வீட்டில் தீவேஷ், தீபிகாவிடம் கெஞ்சி கொண்டிருந்தான் அவளோ," உங்களுக்கு நான் தான் முக்கியம் இல்லை அல்லவா ,பின்னே எதற்கு ஒரே மெத்தையில் நீங்கள் கீழே படுங்க", என்று காட்டமாக கூறிவிட்டு அவனுக்கு முதுகைக் காட்டிக்கொண்டு படுத்து விட்டாள் .

அவளைப் பற்றி முழுவதும் தெரிந்தும், தான் இப்படி நடந்து கொண்டது ,அவளை எவ்வளவு பாதித்து இருக்கும் என்பதை உணர்ந்தவன் அமைதியாக மறுபக்கமாக படுத்துவிட்டான்.

அனைத்தையும் முடிந்து வீடு திரும்பிய சேரன் தன் தந்தையின் ஆபீஸ் அறையில் விளக்கு எரிவதைப் பார்த்து நேரே அங்கு சென்றான்," என்னப்பா இன்னும் தூங்காமல் ஏன் அப்பா உடம்பை கெடுத்துக் கொள்கிறார்கள் ",என்று அவரை கடித்துக்கொண்டான். .

அவன் குரலில் அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தவர், "என்ன சேரன் உங்கள் ரகசிய மிஷினை நல்லபடியாக நிறைவேற்றி விட்டீர்கள் போல ",என்று கேள்வி எழுப்பினார் மிஸ்டர் மகேஸ்வரன் ஒரு டிஜிபியாக. அந்த குரலை திடுக்கிற்றுவன்," அப்படியெல்லாம் ஒன்றுமில்லை", அப்பா என்றான் .

"மிஸ்டர் சேரன் நீங்கள் உங்கள் அப்பா ஒரு டிஜிபி என்பதையும் அந்த மிஷினுக்கு அவர்தான் தலைவர் என்பதையும் நீங்க மறந்துட்டீங்க போல ,ஒரு தந்தை எட்டடி பாய்ந்தால் குட்டி பதினாறடி பாய வேண்டும் அல்லவா, பரவாயில்லை சுமதி விஷயத்தில் நீ மதனை ஒதுக்கும் போதே நினைத்தேன், நீ வேற என்னமோ செய்ய காத்திருக்கிறாய் என்று, ஆனால் அது இவ்வளவு பெரிதாக இருக்கும் என்று நான் நினைக்கவில்லை ,சொல் எப்படி செய்தாய் ",என்றார் அதிகாரியாக .

அவன் மௌனமாக நிற்க," மதனை அழைக்கவா ", என்றவனை ," என்ன மீரட்டுறேங்களா, மதனுக்கு மேலோட்டம் ஆக தெரியிம், ஆனால் சில விசயங்களை நேரம் பார்த்து கூறி விடுவேன் " , என்றான் சேரன்.

"ஒரு மேல் அதிகாரிக்கு மரியாதை அளிப்பது உன் கடமை, முதலில் அதை மனதில் கொள்", என்ற வரை ,"உங்களால் என்ன செய்ய முடிந்தது உங்கள் அதிகாரத்தை வைத்து ,அவன் எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு அந்த கேஸை நடத்தினான், ஆனால் உங்களுக்கு மேலிடத்தில் வந்த தடையால், எங்களை தானே அடக்கினீர்கள். அவன் வாழ வேண்டும் அவன் உயிர் முக்கியம் ,அதனால் தான் அவன் ஒதுங்கியதும், நான் அவனை கட்டாயப்படுத்தவில்லை .ஆனால் நான் எதற்கு என் பிள்ளையையும் என் மனைவியும் ஒன்றாக கொன்றவனை முடித்து விட்டாலும் ,அதற்குக் காரணமானவனை எப்படி சும்மா விடுவேன் என்று எதிர்பார்க்கிறீர்கள்", என்றான் ஆதங்கமாக .

"அதுதான் அவனை முடித்து விட்டாயா, உன் அவசர புத்தியால்", என்றார் கோபமாக ."ஆமாம் அவசர புத்திதான் நிதானம் இல்லாமல் செய்து விட்டேன் .ஆனால் நீவேஷை நான் கொல்லவில்லை ",என்று கூறியவனை இடைமறைத்தவர்," ஆனால் காரணம் நீதானே ,உன் அவசரத்தால் விளைந்தது. என்ன ,ஒரு அபலைப் பெண்னான இளாவை நிர்கதியாக நிப்பாட்டி விட்டாய் அப்படித்தானே", என்றார் பரிதவிப்பாக.

"ஆமாம் ,ஆனால் நான் அவளைக் காப்பாற்றி அவளுக்கு இதுவரை அறிந்திராத ஒரு குடும்ப சூழ்நிலையை உருவாக்கிக் கொடுத்தேன் அல்லவா, இன்று எனக்கு முழு ஆனந்தமே ,என் மதனின் இளவரசி அவள் ,என்றும் சந்தோசமாக இருப்பாள்", என்றான் அமைதியாக .

" ஆனால் இவை அனைத்தும் அவளுக்குத் தெரியும் போது ",என்று அவர் கேள்வி எழுப்ப," வேண்டும் என்று எதுவும் செய்யவில்லை நான், அன்று சுமதி இறந்த இடத்தில் இருந்து தப்பியவர்கள் பின்தொடர்ந்தோம் இருவரும், ஆனால் அது ஒரு சங்கிலித் தொடர்போல் எங்களை குழப்பியது. வெவ்வேறு இடங்களில் எங்களை அலைக்கழித்து இறுதியில் ஒன்றும் செய்யமுடியாமல் எங்கள் கைகளை நீங்கள் கட்டி போட்டீர்கள். அதில் கோபித்துக்கொண்டு அவன் விளங்கினான். ஆனால் நின்று பொறுமையாக தனியே வேட்டையாட சந்தர்ப்பம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது தான் நீங்கள் ஒரு மாநாட்டிற்காக டெல்லியில் பந்தோபஸ்துக்கு என்னை தலைமை தாங்கி அனுப்பி வைத்தீர்கள், உங்களுக்கு ஞாபகம் இருக்கா", என்றான் கேள்வியாக.

பின் அவனே தொடர்ந்து," அன்றுதான் வெகு நாட்களாக நான் ஹாக் செய்ய முடியாமல் இருந்த அந்தப் பெண்களை கடத்திய கும்பல் இன் ஆன்லைன் முகவரியை திடீரென ஹாக் செய்ய முடிந்தது. அதை செய்தபோது அதன் இருப்பிடம் உத்திரப்பிரதேசத்தின் முகவரியை காட்டியது. உங்கள் கண்ணில் மண்ணை தூவி விட்டு சென்றேன். அங்கு போன பின் தான் தெரிந்தது அது நிவேஷ் என்னும் பிள்ளைப் பூச்சியே உடையது. என்னாள் சற்றும் நம்ப முடியவில்லை நான் பார்த்த அவனுக்கும் இவனுக்கும் ஒரு புள்ளியில் கூட ஒத்துப் போகவில்லை. எவ்வளவு கேட்டும் அதற்கு பதில் சைபர் தான் .ஆனால் எனக்கு தெரியும் அவனுக்கு அனைத்தும் தெரியும் என்று, அவனையும் தெரியும் என்று. அவன் மனைவியான இளாவை பின் தொடர்ந்தேன் .அவளைப் பற்றி விசாரித்த போது அவள் ஒரு அப்பாவி, ஆனால் தன் கணவனை கைது செய்ய காத்திருக்கிறாள் என்று தெரியவந்தது. பாவம் ஆசிரமத்தில் வளர்ந்தவள். அவன் என்னிடமிருந்து தப்பித்தது தான் ,அவனுக்கு எமனாக வந்தது. அவன் சென்ற வாகனத்தை அந்த முகம் தெரியாத நபர் பெட்ரோல் டேங்கை வெடிக்கச் செய்ய வைத்து விட்டான், அதில் அவன் இறந்தும் போனான். இதில் என் தவறு எங்கே இருக்கிறது", என்றான் சேரன் நடந்ததை நினைவுகூர்ந்து.

" ஆனால் இளா", என்று அவர் கேள்வி எழுப்ப ,ஆமாம் நான் தான் நிவேஷின் குடும்பத்துடன் தீவேஷின் உதவியால் சேர்த்தேன் ,அவளுக்கு தெரியாமல் அவளை பாதுகாக்கிறேன். திறமையானவள். ஆனால் எதிர்பாராமல் அவள் பட்ட கஷ்டங்களும் அவமானங்கள் அவளை அமைதியாக மாற்றி விட்டது. ஆனால் இப்பொழுது எனக்கு முழு நம்பிக்கை இருக்கிறது ,என் மதனால் அவளை மாற்றி வைரக் கல்லாக ஜொலிக்க வைக்க முடியிம் ",என்றான் மன பாரம் அகன்று .

"ஆனால் நிவேஷ் நல்லவன் என்று தெரிந்தால்", என்றார் அவர் கேள்வியாக." மதனுக்கு அனைத்தும் தெரியப் படுத்தி விட்டேன் ,என் பங்கை தவிர ,அதையும் நாளை அவன் சார்ஜ் அடுத்த சில வினாடிகளில் கண்டுபிடித்துவிடுவான் .அவர்கள் இருவருக்குள்ளும் எந்தப் பிரிவினையும் வந்து விடக்கூடாது என்றுதான் சட்டப்படியும் சமிர்தாயதின் படியிம் திருமணத்தை நடத்தினேன். மதனை பற்றி முற்றிலும் அறிந்தவன் நான் ,அதனால் இந்த திருமணம் இருவரின் ஆயுள் முழுவதும் தான். அவன் அவளையும் பின் வாங்க விட மாட்டான் .ஆனால் இதுவும் தீபிகா திருமணம் நான் எதிர்பாராமல் நடந்தது தான் ",என்றான் தெளிவாக.

"சேரா, இதுவரை ஒரு அதிகாரிக்கு பதில் அளித்து விட்டாய், ஆனால் ஒரு தகப்பனுக்கு", என்று அவர் குரல் தழுதழுக்க கேட்க ,"அப்பா எனக்கு இளா வாழ்வு இப்படி ஆனதில் ஒரு குற்ற உணர்ச்சி, அது தகர்ந்தது, கௌசல்யாவுக்கு ஒரு வாழ்வை அமைத்துக் கொடுத்து விட்டு நான் என்ன என்பதை பிறகு யோசிக்கிறேன்", என்றான் ஒரு பொறுப்பான மகனாக. எனக்கு இது போதும் டா ",என்றார் சந்தோஷமாக அவனை அணைத்தவாறு .

தொடரும்
 

Matharasi

Moderator
அத்தியாயம் 13 :

காலையில் கண்விழித்த இளாவிற்கு( இனிமேல் அரசி என்று அழைப்போம்) ஒன்றுமே புரியவில்லை. ஆனால் எழுவதற்கு முற்பட்டபோது தன்னால் முடியவில்லையே என்று பார்த்தவளுக்கு, அப்போதுதான் தன்னை இறுக்கி அணைத்தவாறு தூங்கி கொண்டிருந்த மதனை பார்த்தபோதுதான் எல்லாம் போட்டி போட்டுக் கொண்டு விளங்கிற்று. கடைசியில் அவன் சொன்னதை செய்து விட்டானே .ஆனால் அவள் மனதில் வெறுப்பும் மூழ்வதற்கு பதிலாக மனதில் என்றும் இருக்கும் வெறுமை அகன்றது போல் உணர்ந்தால் அதன் பொருள் அவளுக்கு புரிய தொடங்க அதில் விழித்துக்கொண்டு ,அவள் சத்தம் செய்யாமல் மெல்ல அகன்று குளியல் அறையில் அடைந்து கொண்டால்.

எல்லாம் முடிந்து தன்னுடைய உடுப்பை அப்போதுதான் தேடினால். அதில் தன்னையே கடித்துக் கொண்டு அங்கே இருந்த அவனின் பெரிய துண்டால் தன்னையும் சுற்றிக்கொண்டு தலையை மட்டும் வெளியே விட்டு அறைக்குள் நோட்டமிட்டாள். அவன் இன்னும் எழும்பாமல் இருந்தது அவளுக்கு வசதியாக போக அலமாரியில் சந்தோஷி அடிக்கி வைத்திருந்த தன் உடுப்பை எடுத்துக் கொண்டு உடை மாற்றும் அறைக்குள் புகுந்து கொண்டால்.

அவள் கிளம்பி வருவதற்கும் அவன் கிளம்பி வருவதற்கும் சரியாக இருந்தது .காக்கி சீருடையில் போலீஸ் கட்டில் அவனுக்கே உரித்தான ஆண்மையின் இலக்கணத்துடன் நடந்து அவள் அருகில் வந்தவன் ,"போலாமா அரசி ",என்றான் தன் வலது கையை நீட்டி இன் முகத்தோடு, மறுப்பேதும் பேசாமல் தன் வலது கையினால் அவன் நீட்டிய கையைப் பற்றினாள் .

அதில் திருப்தி உற்றவன்," நல்ல வேலை நீ நேற்று இதை செய்யவில்லை இதை செய்திருந்தால் அதில் எனக்கு ஒரு Kick ம் இருந்திருக்காது”, என்று தன்னுடைய ஒற்றைக் கண்ணை அடித்து விட்டு கீழே இறங்கினான் அவளை அழைத்துக்கொண்டு.

சமயலறையிலிருந்து மேலேயே பார்த்துக்கொண்டிருந்த சுகந்தவை வைதேகியின் அழைப்பு நடப்பு கொண்டு வந்தது," என்னம்மா மேலேயே பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாய்", என்றார் வைதேகி கேள்வியாக .

"அண்ணி அது நேற்று, அந்த பெண்ணின் முகம் சரியாகவே இல்லை. இவன் எப்போதும் எதையும் அதிரடியாக செய்வது வழக்கம். அதுமட்டுமில்லை இன்று வேலையில் வேறு சேரப் போகிறேன் என்று சொன்னான், அண்ணனை நினைத்தாலே பயமாக இருக்கிறது", என்றார் கவலையாக .

"அதை அவன் பார்த்துக்கொள்வான் ,யாரை எப்படி சமாளிப்பது என்பது அவனுக்குத் தெரியும் ,நீ வா ஏதாவது ஒரு இனிப்பு மட்டும் செய்து விடுவோம் ",என்று சுகந்தாவை அழைத்துக்கொண்டு உள்ளே சென்றார்

அப்போது குளித்து தயாராகி கீழே வந்த ஜனார்,"சுகந்தா", என்று உச்சகட்ட சத்தத்தில் அழைக்க, சமையலறையிலிருந்து போட்டது போட்டபடி ஓடிவந்தவர் ,"அண்ணா", என்று மெல்லிய குரலில் தந்தி அடித்தவாறு கேட்க." ஏன் இன்னும் சாமி அறையில் விளக்கேற்றவில்லை", என்றார் முறைத்துக்கொண்டே .

"அது வந்து", என்று ஆரம்பித்தவரின் கண்கள் மேலும் அதிர்ச்சியில் விரிய, அவரின் பார்வை சென்ற திசையை பார்த்த அவருக்கு தன் காலடியில் இரண்டாம் தடவையாக பூமி நழுவுவதை கண்டார்.

இப்போது காரணமும் அவனே, எப்போதும் என்னை படப்படப்பில் வைத்திருப்பதே இவனுக்கு வேலையாய் போயிற்று.

"இது என்ன கோலம்" என்ற கேள்வி மதனுக்காக இருந்தாலும் பார்வை என்னவோ சுகந்தாவின் மீது இருந்தது. அவருக்கு அண்னனின் சினத்தில் முதுகுத்தண்டை சில்லிட ,அவர் அவனை நோக்கி பார்க்க," அத்தை உங்களிடம் கேள்வி கேட்டால் நீங்கள் தானே அதற்கு பதில் சொல்ல வேண்டும் ",என்றான் அமர்த்தல்லாக.

" எனக்கு அவனின் முகத்தில் முழிக்க கூட விருப்பம் இல்லை ,எப்பவும் எனக்கு எதிராகவே அனைத்தையும் செய்தே தீருவேன் என்று நினைப்பவனிடம் என்ன பேச இருக்கபோகிறது", என்றார் கோபமாக

" பின்னே எதற்காக, இப்பொழுது கேள்வி கேட்கிறீர்கள்", என்றான் அசட்டையாக ."இது இது எவ்வளவு பெரிய விஷயம், என் அனுமதி இல்லாமல் ,எனக்கு பிடிக்காது என்று தெரிந்தும், என்னிடம் மறைத்து ",என்று பொரிந்தவர் சுகந்தாவின் பின்னே வந்த வைதேகி இடம் ,"எல்லாம் இவளும் நீயும் சேர்ந்து கொடுக்குமிடம் ,என்னை எதிர்ப்பதற்காக பிள்ளையாய் பெற்று வளர்த்து இருக்கிறீர்கள்" என்று எகிரியவர் , கோபத்தை அடக்க முடியாமல் கையை ஓங்கிக் கொண்டு வைதேகியை அடிக்க சென்று விட்டார்.

மதன் அதிர்ந்து வரும் முன் அரசி அவர் ஓங்கிய கையை பிடித்து விட்டால் அவரை தடுக்கும் விதமாக, அதில் அந்த இடமே வாயடைத்து நின்றது. அவரும் அவளும் எதிர் எதிர் விதமாக நிற்க, இருவர் பார்வையும் ஒரே மையக் கோட்டில் பயணிக்க அதை அருகில் இருந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்த வைதேகி ,இருவரும் முகத்தின் சாயலில் உணர்வுகளை வெளிப்படும் விதத்திலும் அதிசயித்து விட்டார்.

இங்கு நடந்து கொண்டிருந்த கலவரத்தில் சத்தம் கேட்டு அங்கு வந்த சிங்கமுத்து ,"இது என்ன பழக்கம் ,அவர் கையை விடு, இதுதான் நீ ஒரு மாமனாரிடம் நடந்து கொள்ளும் முறையா .பேருக்குத்தான் இரண்டு பெண்கள் வீட்டில்", என்று கடித்துக் கொண்டே வந்தவர் அரசியின் கைப்பற்ற போக, அரசியின் " அப்பா", என்ற ஒற்றை அழைப்பு அவரை நிறுத்தியது.

" கையை பிடித்து தவறாக இருக்கலாம் ஆனால் அவர் அத்தையை அடிப்பது மட்டும் முறையா", என்றாள் கேள்வியாக. அவளின் நிமிர்வில் ஜனார் மலைத்து நிற்க, அவளின் கைகளில் இருந்து தன் தந்தையின் கையைப் விடுவித்தான் மதன் .

"அப்பா நான் ", என்று எதுவோ கூற வர ,அவரின் குரல் தடுத்தது ,"யாரு அப்பா நானா, இல்லை அப்படி அழைக்காதே, உனக்கு நன்றாக தெரியும் எனக்கு இந்த வேலை பிடிக்காது என்று ,அப்போ இவ்வளவு நாள் எங்களை ஏமாற்றி இருக்கிறாய், அப்படித்தானே ",என்றார்.

" தப்பு செய்பவர்கள் தான் காவல்துறையை பார்த்து பயப்பட வேண்டும், நீங்கள் ஏன்", என்று அரசி தெளிவாக கேட்க ,நேற்று வரை இருந்த பேசாமடந்தை இவள் தானா என்று அங்கு இருந்தவர்களால் நினையாமல் இருக்க முடியவில்லை .அவளின் தெளிவு மிகுந்த பேச்சிலும் அவள் மாற்றத்திலும் அவளின் வாழ்வு அவனோடு மலர்ந்து விட்டதை வைதேகியும் சுகந்தாவும் புரிந்துகொண்டனர். அதில் அவர்களின் மனதில் ஒரு நிறைவு.

"மானம் மரியாதை அஞ்சுபவன் கூட காவல்நிலையத்தை கண்டால் தள்ளி நிற்பான், ஒரு குடும்பமாக தாய் தந்தையுடன் வளர்ந்து இருந்தால் அல்லவா உனக்கு", என்று ஏக வசனத்தில் பேச ஆரம்பிக்க ,"அப்பா அவள் என் மனைவி ,இந்த வீட்டின் மருமகள் நீங்கள அப்பா உங்கள் மருமகள் இப்படி பேசுகிறீர்கள், மருமகள் மகள் போல் என்று நீங்கள் தானே சொன்னீர்கள் ",என்று அவரின் பேச்சை வைத்து எப்போதும் போல அவர் வாயை அடைத்தவனின் பேச்சை " அது மட்டுமில்லை மாப்பிள்ளை ", என்று சேரன் அனைவரையும் கவரும் வண்ணம் ஆக அங்கு முழு சீருடையில் வந்து நின்றான் .

"வாடா", என்று அவனை மதன் அழைக்க, மற்றவர்கல் அவனை அவர்கள் பார்வையால் அழைத்தார்கள். " இன்னும் என்ன இருக்கிறது", என்று ஜனார் சேரனிடம் எகிற," அப்பா நீங்கள் இப்போது வெறும் டிஎஸ்பி மதனின் அப்பா மட்டும் கிடையாது, ஒரு ஐஏஎஸ் அதிகாரியின் மாமனாரும் கூட", என்று அசராமல் அவரின் தலையில் குண்டு இறக்கினான் .

அதில் அனைவரும் மலைத்து நிற்க ,"இன்னும் என்ன எல்லாம் மறைத்து வைத்துள்ளீர்கள்", என்று ஜனார்த்தன் பற்களின் இடையில் வார்த்தைகளை கடித்துத் துப்ப," அவ்வளவுதான் வேற எதுவும் இல்லை ",என்று மதன் கையை மேலே தூக்கி ,"சரண்டர் ",என்று அவர் கால்களில் அவன் அதிர்ந்து நின்ற அரசியை இழுத்துக்கொண்டு பணிந்தான்.

அதில் மனம் குளிர்ந்த தான் போனது அவருக்கு ,என்ன ஆனாலும் அவரின் பிரியத்திற்குரிய மகனல்லவா ,நிமிர்ந்து தன் மனைவியையும் சகோதரியும் பார்க்க வைதேகி அவர் அருகில் வந்து நிற்க சுகந்தா பூஜை அறையில் இருந்த அட்சதையை எடுத்து வந்து கொடுத்தார், அதை வாங்கி கொண்டவர்," இன்று போல் என்றும் மகிழ்ச்சியுடன் குழந்தைகளுடன் வாழ வேண்டும்", என்று மனதார ஆசிர்வதித்தார். பின் சுதந்தா சிங்கமுத்துவிடம் ஆசி பெற்றார்கள்.

அப்பொழுது மதன் சுகந்த அருகே குனிந்து ,"எனக்கு தெரியும் உங்கள் அண்ணனனை எப்படி கௌப்பது", என்று காதில் கிசுகிசுத்தான் .அவர் அருகில் நின்று கொண்டிருந்த அரசி சேரன் சொன்ன விஷயத்திலே நிலைத்திருந்தவள் , அவனின் இந்த பேச்சில் அவளுக்கு கூட இப்ப கூட சிரிப்பு வரத்தான் செய்தது .

சேரன் அருகில் சென்ற அரசி ,"அண்ணா இது இப்போது வேண்டாமே", என்றாள் பரிதவிப்பாக, அவன் கையில் வைத்திருந்த கவரை பார்த்தவாறு ."ஏன்மா அப்பா அனைத்தையுமே மேலிடத்தில் பேசி உன் மேல் விழுந்த பலியை இல்லை என்று நிரூபித்து விட்டார் ",என்றான் கனிவாக .

அவள் முகம் தெளிவடையாமல் இருப்பதை பார்த்த மதன்," அரசி இப்பொழுது நீ பதவியேற்றாள் தான், நீ நினைத்ததைச் செயல்படுத்த முடியும், நீ ஒன்றும் தனியாக இல்லையே", என்றான் அவள் தோள் மீது கையைப் போட்டுக்கொண்டு .

அரசி," ஓவர் பெர்பாமன்ஸ் உடம்புக்கு ஆகாதுடா என்னைய என் போக்கில் போக விட மாட்டீங்களே", என்று மதனுக்கு மனதில் கவுண்டர் கொடுக்க," என்ன மௌனம் பதில் சொல் ", என்ற மதன், அவள் தோள்களை பற்றியிருந்த கைகளில் சிறு அழுத்தத்தைக் கொடுக்க ,"அது" ,என்று அவள் பதில் கூற யோசிக்க .

"இப்பொழுதுதான் யாரோ காவல்துறைக்கு கொடி பிடிப்பது நமது கடமை என்று பேசினார்கள் ,அந்த பேச்சின் அதிர்வு இன்னும் கூட இந்த இடத்திலிருந்து கலைந்திருக்காது ,அதற்குள் இப்படியா பின்னங்கால் பிடரியில் அடிக்கும் விதமாக புறமுதுகிட்டு ஓடுவது", என்றார் ஜனார் கேள்வியாக .

அதில் அரசி நிமிர்ந்து அவரை பார்க்க ,"வாய் பேச்சு மட்டும் என் வீட்டு மருமகள் என்று இருக்கக்கூடாது ,செயலிலும் இருக்க வேண்டும் ",என்று தொடர்ந்தவரை , " மச்சான், உனக்கு கோபம் போயிருச்சா ", என்று சிங்கமுத்து அவரை மனநிறைவோடு அணைக்க," ஆமா மாப்பிள்ளை கோபம் தான் இவன் மீது, என் சொல்லை மீறுகிறான் என்று ,ஆனால் அது நல்லதில் தானே முடிவடைகிறது இருக்கட்டும் ,அதுவும் இல்லாமல் அவள் ஒன்றும் சிறிய பதவியில் இல்லையே, நமது கௌரவத்திற்கு ஏற்ற விதமாக தானே, அதனால் பொறுத்துக் கொள்கிறேன், போன தடவை மாதிரி அசால்டாக இருந்துவிடாதீர்கள் சேரன், ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் கவனமாக இருந்து ,சுமதியின் இறப்புக்கு காரணமானவர்கள் களை எடுத்து விடுங்கள் ",என்றார் தீவிரமாக .

" அப்பா தங்கைக்கு நான் பொறுப்பு வழக்கம் போல் இவன் எதுவும் அவசரப் படாமல் இருந்தால் நல்லது", என்று மதனை பார்த்துகொண்டே சேரன் கூற, " டேய் அவன் குணம் அதுதானே ,நீயும் அதே போல் தான் ,அம்மாடி அரசி இருவறையும் நீ தான் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்", என்றார் சிங்கமுத்து கவலையாக.

அரசி மௌனமாக நிற்க, அவள் அருகில் வந்த வைதேகி," படித்த படிப்பு வீணாக போக கூடாது ,அதுவும் நீ இருப்பதோ பொறுப்பான பதவி, அதன் துணைகொண்டு எத்தனை பேருக்கு எவ்வளவு நன்மைகள் செய்யலாம் ,எதையும் யோசிக்காமல் நல்ல நேரம் முடிவதற்குள் சாமி அறையில் விளக்கு ஏற்றி சாமி கும்பிட்டு சாப்பிட்டு வேலைக்குச் செல்ல பாருங்கள்", என்றார் பொறுப்பான பெண்ணாக. அதில் சற்று தெளிவுக்கு வந்தவளை மதன் அழைத்துக் கொண்டு பூஜை அறையை நோக்கி நடந்தான்.

இவர்களின் மகிழ்ச்சியை அழிப்பதே தன்னுடைய வாழ்நாள் இலட்சியம் என்று வாழ்பவனோ இந்த நேரத்தில், ஒரு அடர்ந்த காட்டில் உள்ள பங்களாவின் ஒரு அறையில் ,அந்த அறையை அதிரும் வண்ணம் சிரித்துக் கொண்டிருந்தான் .அதையே பார்த்து பயந்து நடுங்கி ஒடுங்கி சுவற்றில் ஒட்டிக் கொண்டிருந்தால் ஒரு மங்கை.

" என்னடி ,நான் எவ்வளவு கேட்டும் உன் ஆருயிர் தோழி இளாவைப் பற்றிய தகவலை நீ சொல்ல வில்லை தானே, உன் நேரம் நன்றாக இருக்கிறது, இல்லை என்றால் என்னிடம் சிக்கிய எந்த பொண்ணும் 10 நாட்கள் மேல் உயிரோடு இருந்ததில்லை ,என்ன எனக்கு பெண்ணை தொட பிடிக்காது, சரி யாரிடமாவது உன்னை தள்ளிவிடலாம் என்று பார்த்தால், உனக்கு தெரிந்த ரகசியத்தை சொல்லாமல் கொள்கிறாய் ,என்ன எழவு எடுத்த மனசு எனக்கு என்று வேறு தெரியவில்லை , உன்னை யாருக்கும் பகிரவும் தோனவில்லை", என்று அவளை விழுங்குவது போல் பார்த்துக் கொண்டே அவள் அருகில் வந்தான் சுகன் .

அதில் இன்னும் அவள் மேனி கூச ,"நான் எனக்கு தெரியாது", என்று பயத்தில் அவள் கண்கள் தந்தியடிக்க அவனை மிரட்சியுடன் பார்த்தால் லத்திகா, இளாவுடைய உயிர்த்தோழி ,ஆசிரமத்தில் ஒன்றாக வளர்ந்தவர்கள் , இவள் உதவியுடன் தான் சேரன் இளாவை தீவேஷிடம் ஒப்படைத்தான்.

யாரும் அறியும் முன் அவர்களை தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தான் .சுகனைப் பற்றி குறைவாக மதிப்பிட்டு சேரன், லத்திகாவை பாதுகாக்க தவறி விட்டான். தீபிகாவின் திருமண வேலையில் லத்திகாவை மறந்தான். அந்த சூழ்நிலையில் பயன்படுத்திக் கொண்டு சுகன் அவளை கடத்தி விட்டான் .

ஆனால் கெட்ட நேரத்திலும் ஒரு நல்ல நேரமாக லத்திகா மீது ஒரு ஆசை எழுந்ததில் அவளை துன்புறுத்தாமல் அவளிடம் அமைதியான முறையில் பதிலை எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கிறான் சுகன். ஆனால் அவள் நாளை கடத்த ,அவன் பொறுமையின் அளவு குறைய, அவனுடைய ஆள் கொண்டு வந்த செய்தியில் மதம் கொண்ட யானை போல் ,இன்று அவளை ஒரு வழி செய்து விட வேண்டும் என்று அவளை அனுகினான்.

தொடரும்
 

Matharasi

Moderator
அத்தியாயம் 14:

“Mmmm"என்னடி புருஷன் செத்ததும் உன் தோழி, அவனை மறந்து விட்டு புது புருஷனை தேடுகிட்டால, அவளை நான் விட்டு வச்சது என் நிவேஷோட குழந்தை அவள் வயிற்றில் இருந்ததால் தான் ,ஆனால் அது இல்லை என்று எனக்கு தெரிந்த பின், நான் அவளை தூக்கும் முன், அந்த நாய் அவளை காப்பாற்றிவிட்டான். இந்த சுகன் இடமே ஆட்டமா. 2 வருஷமா கண்ணுல மண்ணைத் தூவிட்டான் இந்த சேரன் டிஎஸ்பி. அவன் பொண்டாட்டிய நாய் மாதிரி சுட்டு போட்டும் அடங்கல. அவனால்தான் நிவேஷ் இறந்தான்", என்று சுகன் வெறியில் கத்த. அவள் பயத்தில்," ஐயோ ஆண்டவனே இந்த கொடிய மிருகத்திடமிருந்து என்னை எப்படியாவது காப்பாற்று என்று மனதுக்குள் வேண்டியவள்", அவனை பயத்துடன் காண்க .

" என்னடா நீவேஷை இவன் கொன்னுட்டு, இப்போ அவன் என்று சொல்கிறான், என்று பார்க்கிறாயா. நான் எவ்வளவு தடுத்தும் நீவேஷ் கேட்கல ,பொண்டாட்டியிடம் உண்மையை சொல்லியே தீருவேன் என்றான். ஒரு பக்கம் சேரன் வேறு நிவேஷ் நல்லவன் என்று கண்டுகொண்டான், அவன் என்னை நெருங்குவதற்கு ஒரே வழி நிவேஷ். அதனால்தான் அவனை கொண்றேன்.

என் மேல் உயிரையே வைத்திருந்தான், அந்த பாசத்தில் தான் அவன் பிள்ளையை காக்க எண்ணினேன் ,ஆனால் என்னை சேரன் விடவில்லை. அவனது நண்பன் மதனும் பதவியில் இல்லை என்றாலும் என்னை பதுங்கி வாழும் நிலைக்கு என்னை தள்ளி விட்டான். என் வெளித் தொடர்புகளை அனைத்தையும் அளித்து விட்டான். இருக்கு இருவருக்கும் அந்த இளாவுக்கும் இருக்கு .சற்று நேரத்தில் அவர்கள் இருக்கும் இடம் எனக்கு தெரிந்து விடும். அதற்குப் பின்னே உன்னை வைத்து அவர்களை வலைக்கவில்லை நான் சுகன் இல்லை", என்றான் மிரட்டலாக.

அதில் அவள் கண்கள் குளமாக ,"ஆண்டரே யாரும் இவன் கண்ணீல் விழக்கூடாது. நான் இறந்தால் கூட பரவாயில்லை அவர்களை காப்பாற்றுங்கள். சேரன் ரொம்ப நல்லவர் இளாவை தங்கை போல் பார்த்துக் கொள்வதாக எனக்கு சத்தியம் செய்திருக்கிறார். அவர் மனம் போல் அவர் வாழ்வும் சிறக்க நீங்கள் ஆசீர்வதியுங்கள் ",என்று மனதிற்குள் வேண்டியவள், சுகனின் மீது தோன்றிய அந்த உயர்ந்த பயத்தால் அப்படியே மயங்கி சரிந்தாள் லத்திகா.

மயங்கி சரிந்த அவளை ஒரு எரிச்சல் உடன் பார்த்தவன், என்ன நினைத்தானோ அவளருகில் வந்து இந்த பயம் தான் என்னை உன் மீது பித்தம் கொள்ள வைக்கிறது . அப்போது அங்கே கதவு தட்டும் ஓசை கேட்கவும் அவளை சரிவர படுக்க வைக்க, அவளை தூக்கியவனின் தொடுகையை அந்த சுய நினைவற்ற தன்மையிலும் உணர்ந்தவள், முகத்தை கோன, அதைப் பார்த்தவன் கோபத்தில் பல்லைக் கடிக்க, நான் தொடுவதற்கு முகத்தையா கோனுகிறாய் ,முதலில் அந்த மூவருக்கும் உன்னை வைத்து சமாதி கட்டி விட்டு உன்னை உரிமையோடு வந்து அனைக்கிறேன் .அப்போது என்ன செய்வாய் என்று பார்க்கிறேன்", என்றவன், அவளை விட்டு அகன்று வெளியே சென்றான்.

அங்கே கதவின் வெளியே நின்றவனை பார்த்து,"என்ன",என்று கேட்க, அவன் கூறிய செய்தியில் இவன் அங்கே இருக்கும் ஆபிஷ் அறையை நோக்கி விறைந்தான். அங்கு கணினியில் வந்து சேமித்து இருந்த புகைப்படத்தை பார்த்த அவன் கண்கள் கோவத்தில் சிவக்க ,அவன் உடம்பின் இறுக்கும் அவனின் கோபத்தின் அளவை பறைசாற்ற அதை பக்கத்திலிருந்த பார்த்தவனுக்கு முதுகுத்தண்டில் அச்சத்தை கிளப்பியது .

அந்த புகைப்படம் திருமணம் முடிந்து மதன் இளா தம்பதியினர் சேரன்,கார்த்திக்,பார்த்திபன், மகேஸ்வரன் எடுத்தது. தன் எதிரிகள் மூவரும் ஒரே இடத்திலிம், அவர்களுக்கு இருக்கும் உறவு முறையின் உண்மை வேறு அவன் தலையில் யாரோ பாறாங்கல்லை தூக்கி வைத்தது போல் உணர்ந்தான்.

நிவேஷின் கடைசி நிமிடங்கள் அவன் முன் காட்சி போல் விரிந்தது .சேரனின் காவலில் நீவேஷ் இருந்த நேரம் ,தன் வேலை நிமித்தமாக சேரன் அங்கே சென்றுவிட .அந்த சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்திக்கொண்டு அங்கே நின்ற பாதுகாவலர்கள் அடித்துப் போட்டுவிட்டு மயக்கத்தில் இருந்த நிவேஷையை நெருங்கினான் சுகன். அவனை மயக்கத்தில் இருந்து தெளிய வைத்து, " வா டா இங்கே இருந்து சென்று விடுவோம் என்றான்", சுகன் உண்மையான பாசத்தோடு. சற்றே தெளிவு பெற்ற நிலையில் சுகன் பேசியதை காதில் வாங்காமல்," நீ இளாவிடம் சரணடைந்து விடு", என்று அதிலே குறியாக இருந்தான்.

ஒரு கட்டத்திற்கு மேல்," நேற்று வந்தவள் அவளுக்காக உன் உயிர் நண்பன் என்னை சரண்ணடைய சொல்கிறாயா ",என்றான் அவன் ஆதங்கமாக ," நண்பன் தவறு செய்தால் அதை திருத்துவது ஒரு உயிர் நண்பனின் கடமை", என்றான் நிவேஷ்.

இறுதியாக கேட்கிறேன்," நீ உன் மனைவியை அழைத்துக் கொண்டு ,ஒரு ஆறு மாதம் நான் சொல்லும் இடத்திற்கு சென்று விடு, இந்த அனைத்து பிரச்சனைகளையும் நான் சரி செய்து விடுவேன் ",என்ற சுகனை, இடைமறைத்தவன்," ஒரு காலம் நான் தவறான செயல்களுக்குத் துணை நிற்க மாட்டேன், நீ வா நாம் இருவரும் இளா மற்றும் இப்போது என்னை காவலில் வைத்து இருக்கிற டிஎஸ்பி யிடம் அனைத்து உண்மைகளையும் கூறி ,நீ அப்ரூவர் ஆகி விடு, செய்த தவறுக்கு ஈடாக தண்டனையை ஏற்றுக் கொண்டு உள்ளே சென்று விட்டு திரும்பி வரும்போது என் நண்பனாக மட்டும் வா, நான் உன்னை காலம் முழுக்க வைத்து தாங்கிக் கொள்கிறேன்", என்றான் ஆதரவாக .

"என்னால் முடியாது ,உன் மேல் நான் வைத்துள்ள உண்மையான அன்பு,ஆனால் உனக்கு நேற்று வந்தவள் முக்கியமாக போய் விட்டாள் அல்லவா ,அவள் உயிரோடு இருந்தால்தானே ",என்று அவனின் கோபம் முழுவதும் இளா பக்கம் திரும்ப.

" அவளை ஒன்றும் செய்துவிடாதே ,உன்னை நம்பிய பாவத்திற்கு என்னை எது வேண்டுமானாலும் செய்து கொள், அவள் இப்போது ", என்று எதையோ கூற வந்தவன் சுதாரித்து," அவளை என் உடம்பில் உயிர் உள்ளவரை மட்டுமல்ல ,அதன் பின்பும் அவளைக் காப்பேன், உன்னால் அவளை அணுக முடியாது ,ஏன் அவள் நிழலைக் கூட தொட முடியாது ",என்று முடித்தவன்.

" எப்பொழுதும் உனக்கு நான் முக்கியம் இல்லையா, எனக்கு நீயும் தேவையில்லை ,முதலில் உன்னை அனுப்பி வைத்துவிட்டு பின் உன் தர்மபத்தினியை உன் பின்னாலேயே அனுப்பி வைக்கிறேன்", என்று கர்ஜித்தான்.சுகனுக்கு நிவேஷின் அந்த ஒற்றை நொடி பரிதவிப்பு உணர்த்தியது இளா உண்டாக்கி இருக்கிறாள் என்று .

தன் ஆட்களிடம் நீவேஷிக்கு ஒரு முடிவை கட்ட சொல்லியவன் அவனை நிமிர்ந்து பார்க்க அவன் முகத்தில் பயத்தின் ரேகை சிறிதும் இல்லை. அதைக் கண்டு கொண்ட சுகன் அவனை விழிவிரித்து பார்க்க," கத்தி எடுத்தவனுக்கு கத்தியால் தான் சாவு வரும், உன் நண்பனைப் பற்றி அறிந்து கொள் உன்னை பற்றி நான் சொல்கிறேன் ,என்ற பழமொழியெல்லாம் நம் முன்னோர்கள் சும்மா சொல்லவில்லை ,அதை அனுபவத்தில் உணர்ந்துவிட்டேன். என் தாய் தந்தை பேச்சை அசட்டை செய்ததற்கு எனக்கு இந்த தண்டனையை மனதார ஏற்றுக் கொள்கிறேன் .இந்த டிஎஸ்பி நல்லவர் போல் தெரிகிறார் நிச்சயம் இளாவை பாதுகாப்பார் எனக்கு தெரியும், அதை விட என் ஆத்மா இந்த உடம்பை விட்டு பிரிந்தாலும் அது அவளுக்கு பக்கபலமாக இருந்து அவளைக் காக்கும்.என்ன முதலில் கொஞ்ச நாள் ரொம்ப கஷ்டப்படுவாள்.நீ என் மீது போடப் போகும் பலியும் அவளையே சாரும் அதில் அவள் ஏராளமான பேச்சை அவள் கடந்து வர வேண்டும். ஆனால் எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கிறது. நான் நல்லவன் என்று தெரியும் முன், அவள் வாழ்வில் ஒரு மறுமலர்ச்சியை கண்டிப்பாக ஏற்படுத்தித் தந்து விடுவேன். என் சாவுக்கும் ,நீ மற்ற பெண்களுக்கும் இளைத்த அநீதிக்கு, அவளே உனக்கு தண்டனையும் கொடுப்பாள் ", என்றவன் தன் உயிர் நண்பன் தனக்கு கொடுக்கப் போகும் பரிசை முழுமனதோடு ஏற்க தயார் ஆகினான்.



நீவேஷின் கணக்கை முடித்து விட்டு அவளிடம் சுகன் திரும்புவதற்குள் சேரன் அவளை தன் பாதுகாப்பு வளைவுக்குள் கவர்ந்து சென்றுவிட்டான் .எவ்வளவு முயன்றும் ஒரு சதவீதம் கூட அவளை கண்டு கொள்ள முடியவில்லை .சேரன் ஒரு பக்கமும் மதன் ஒரு பக்கம் அவர்கள் குடும்பத்தையும் அவனையும் கண்கொத்தி பாம்பாக கண்காணிக்க, அவனால் அவர்கள் குடும்பத்தை மட்டுமல்ல வெளியே கூட நடமாட முடியவில்லை. திவேஷிடம் சேரன் நேரடியாக எந்த தொடர்பையும் வைத்துக் கொள்ளாமல் இருந்தது. அவர்களை கண்டு கொள்ள முடியாமல் போனது .ஆனால் தீபிகா திருமணத்தில் அவனின் கவனம் சிதற, அவன் தன்னுடைய ஆபீஸ் கைபேசி எண்ணில் இருந்து லத்திகாவிற்கு அவன் அனுப்பிய குறுஞ்செய்தி வாயிலாக திருமண பத்திரிகையும் அவளின் பயணத்திற்கான டிக்கெட்டை அவனையே நோட்டம் விட்டு கொண்டிருந்த சுகனின் பார்வை அவள் மீது திரும்பியது.

ஏன்னென்றால் சுகன் அறிவான் சேரனுக்கு எந்த ஒரு கெட்ட பழக்கமும் கிடையாது என்று . அடுத்த பத்தாவது நிமிடம் லத்திகாவின் ஜாதகம் அவனுக்கு கிடைத்தது. அவளைப் பார்த்த நொடியே முடிவெடுத்து விட்டான் அவள் தான் அவனின் பட்டத்து ராணி என்று .ஆனால் இளாவின் விசயத்தில் அவளின் பங்கை அறிந்தவன் ,அவளை வைத்து சேரன் மற்றும் இளாவை பிடித்துவிட்டு, அவர்களுக்கு ஒரு முடிவு செய்துவிட்டு. அவளை தன் கைக்குள் சிறை வைக்க திட்டம் தீட்டி ,இப்போது அவளை கவர்ந்தும் சென்று விட்டான்.

நடந்த நிகழ்வுகளை நினைத்துக்கொண்டிருந்த சுகனை நினைவுக்கு திருப்பியது அவனின் ஆட்களின் அழைப்பு .அதில் ,"என்ன", என்று அவன் நிமிர்ந்து பார்க்க ,"அந்த புகைப்படத்தில் இருக்கும் பெண் மற்றும் அவளின் கணவர் இன்று தங்கள் பதவிகளை ஏற்றுக் கொண்டார்கள் ",என்று அவன் ஆள் கூறிய செய்தி அவனை வெறி கொள்ள வைக்க.

அதே வெறியோடு லத்திகா இருந்த அறைக்குள் நுழைந்தான். அவளை அவன் உலுக்கிய வேகத்தில் மயக்கத்தில் இருந்து வெளிவந்தவள், கண்டது வெறிபிடித்த சுகனை தான். அதில் திரும்பவும் அவளுக்கு பயம் ஆட்கொள்ள செய்வதறியாமல் திகைத்தவள்,அவளின் இந்த பயமற்ற பார்வை அவனுக்கு முழுமையான காமவெறி மூட்ட, அதில் அவளை நோக்கி குனிய அவள் அவனின் செயலின் நோக்கத்தை உணர்ந்து அவனின் முழு பலம் கொண்டு அவனை எதிர்க்க ,பாவம் அந்த பலமிழந்த மங்கைகள் ஒரு இன்ச் கூட அவனை நகர்த்த முடியவில்லை.

அவளின் இனக்கமற்ற தன்மை அவனுடைய உணர்வுகளின் குவியலை அறுக்க, தான் செய்ய இருந்த காரியத்தைக் கண்டு கொண்டவன் ,தன்னையே கடிந்து கொண்டு ,அவனுக்கு இருந்த அந்த கோப வெறியில் அவளைத் தள்ளிவிட ஏற்கனவே பலன்னற்று இருந்தவள், இந்த திடீர் தாக்குதலில், நடவடிக்கையிலும் அங்கு இருந்த சுவற்றில் இடித்து அது அவளை ஆழமாக வெட்டி ,அந்த இடத்திலிருந்து ரத்தம் வெளியேறி மயங்கி சரிந்தாள்.

அறையின் அமைதியில் திரும்பி பார்த்தவன் கண்டது குருதி வெள்ளத்தில் உணர்வற்று கிடந்தவளை தான். அவன் தன்னிடமிருந்து முதல் உதவிப் பொருட்கள் கொண்டு எவ்வளவு போராடியும் அவளை நினைவுக்கு கொண்டுவர முடியவில்லை. ஆதலால் வேறு எதுவும் இயலாமல் அவளை தூக்கிக்கொண்டு அருகிலிருந்த மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் சென்றான் .அவனாள் இரத்தப்போக்கை மட்டுமே கட்டுப்படுத்த முடிந்தது.

அவனின் இந்த தடுமாற்றம் தனக்கு மிகப்பெரிய ஆபத்தை விளைவிக்க போவதை அறியாமல் முன்எச்சரிக்கை நடவடிக்கை எதுவும் செய்யாமல் சென்றான் .

அங்கே மதுரை கலெக்டர் அலுவலகம் தன் புது தலைமை வரவேற்பதற்கு தயாராகிக் கொண்டிருந்தது . மேனகை (25 ) புதிதாக அமர்த்தப்பட்ட காரியதரிசி ஆனால் சாமர்த்தியசாலி புத்திசாலியிம் கூட .அனைத்தையும் தயார் படுத்தி விட்டு அவள் நுழைவாயிலுக்கு வரவும் கலேக்டர் கார் உள்ளே நுழைவதற்கும் சரியாக இருந்தது .

அரசி அதிலிருந்து இறங்க அவளின் சிந்தனைகளும் குழப்பங்களும் அனைத்தும் அவளுக்கு அந்த பதவிக்குரிய வாகனத்திலும் பதவியேற்ற போதும் கலைந்து இருந்தது .அவளுக்குள் ஒரு தெளிவு கிடைத்தது .அந்த பதவிக்குரிய நிமிர்வு தானே வந்தது .அவளின் அந்த ஆளுமையான பார்வையில் அங்கே அலுவலகத்தின் அங்கத்தினர் கட்டுண்டு தான் போனார்கள் .

முன்னே வந்த மேனகை தன்னையும் மற்றவர்களையும் அவளுக்கு அறிமுகப்படுத்தி வைத்தவளை அரசிக்கு பிடித்து போய்விட்டது .அவள் பணியில் சேர்ந்து சில நாட்களே ஆனாலும் அனைத்து விபரங்களையும் அவள் விரல் நுனியில் வைத்திருக்க அது அரசியை மேலும் கவர்ந்தது. அவளின் பின்னால் மதன் மற்றும் சேரன் தத்தும் வாகனத்தில் வந்த இறங்கி அவளைப் பின்தொடர்ந்தார்கள் .

அவள் பதவியேற்ற பின் அங்கு சிறு அலுவலக சந்திப்பை ஒருங்கிணைத்து அரசி, அதில் அவளின் பேச்சு திறமையும், ஆளுமையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்த மதன் மெய் சிலிர்த்து போனான். அதை பார்த்துக்கொண்டிருந்த சேரனுக்கோ அரசிக்கு மதன் தான் சரியான ஜோடி என்று அவன் முகத்திலும் ஒரு மென்னகை தோன்றத்தான் செய்தது.

மகேஷ்வரன் அவர்களுக்கு மேலிடத்தில் பேசி சுமதி கேசை திரும்பவும் விசாரிக்க அனுமதி வாங்கிக் கொடுத்தார். அதில் இருவரும் இளாவை அவள் இடத்தில் அமர்த்தி விட்டு ,கார்த்திக்கின் உதவியோடு அவர்கள் வேலையில் மும்மரமாக இருக்கும்போது .சேரனின் ஆபீஸ் கைபேசிக்கு ஒரு அறை நொடி இருந்த காணொளி வந்ததற்கு அடையாளமாக அதிர்வு ஏற்பட முதலில் அதைப் பொருட்படுத்தாமல் அவன் போக , பின் மனதில் எதுவோ உந்தா அதை பதிவிறக்கம் செய்தான்.

அந்த இடைபட்ட நேரத்தில் அது யாரிடமிருந்து வந்தது என்று அவன் ஆராய ,அது ஒரு தனியார் எண் என்று மட்டுமே அடையாளம் காட்டியது. வழக்கமான வீடியோ உயிர்பெற்று ஓடத் துவங்க ஒரு இருட்டு அறையில் ரத்த வெள்ளத்தில் கிடந்த லத்திகாவை கண்ட சேரன் தான் இருக்குமிடம் மறந்து," நோ",என்று கத்திவிட்டான்.

தீபிகாவின் திருமண வேலைகளும் அதனால் விளைந்த குழப்பங்களும் அவளை மறந்து போன தன் முட்டாள்தனத்தை நினைத்து தன்னைத்தானே கடித்து கொண்டவன். எங்கே மறுபடியும் தன்னால் ஒரு உயிர் போய்விடுமோ என்று பரிதவிக்கு உள்ளாகினான் .அவனின் உணர்ச்சி மிகுந்த பார்வை அங்கு இருந்த மற்ற இருவரும் அவனை நெருங்க ,"என்ன சேரா", என்ற மதனின் குரல் அவனை நிகழ்காலத்திற்கு கொண்டு வந்தது.

அதில் நிமிர்ந்தவன் அந்த காணொளியை அவர்களிடம் காட்ட அவர்களுக்கு அவளை அடையாளம் தெரியாது அல்லவா. அவர்கள் அவனை கேள்வியாக பார்க்க," லத்திகா ,இளவரசியின் உயிர் தோழி", என்றான் மதனை பார்த்தவாறு.

" அது உனக்கு எப்படி மாப்பிள்ளை தெரியும்", என்றான் மதன் உடனே அவனிடம் அவன் கேள்வியை திருப்பி ."அப்ப உனக்கு இளாப் பற்றி முன்பே தெரியும் ,அனைத்தும் தெரிந்தும் தான் பிரச்சனை வரும் வரை சும்மா இருந்தாயா ",என்றான் மதன் அவனே தொடர்ந்து.

சேரன் ஒரு நிமிடம் அமைதியாக இருந்தவன்," அது அவளால் பிரச்சனை ஒன்றுமில்லை முதலில் ,அதனால் அமைதி காத்தேன் அவளின் பாதுகாப்பிற்க்காக. ஆனால் நான் எதிர்பார்க்கவில்லை அப்படி அவளை வைத்து அப்பா பிரச்சினை செய்வார் என்று .பிரச்சனை என்று வந்தவுடன் பார்த்திபன் என்னிடம் உரைத்ததை மாற்றி உண்மையை கூறினேன் உன்னிடம் .பார்த்திபன் என்னிடம் உன்னை அங்கிருந்து அகற்றுமாறு தான் கூறினான். நான் தான் இளாவை பற்றி கூறினேன். ஆனால் நான் சற்றும் எதிர்பாராதது உங்களின் திருமணம். ஆனால் இது எனக்கு இருந்த குற்ற உணர்ச்சியை போக்கியது, மாப்பிள்ளை நீ ", என்ற சேரன் எங்கு மதன் தன்னை தப்பாக நினைத்து விட்டானா என்று தடுமாறி.

"நான் உன்னை சந்தேகப்படுவது, என்னை நானே சந்தேகப்படுவதுபோல் ,முழுமனதோடு நான் இளாவை திருமணம் புரிந்தேன்", என்று மதன் கூறிக்கொண்டிருக்கும் போதே .சேரனுக்கு தனி எண் காலிங் என்று அவன் கை பேசி மீண்டும் தன் இருப்பிடத்தை நினைவுபடுத்தியது.

தொடரும்
 

Matharasi

Moderator
அத்தியாயம் 15

கைபேசியை உயிர்ப்பித்த சேரன் ,"என்ன டிஎஸ்பி, சௌக்கியமா", என்று வினவியது மறுமுனையில், சேரன் மௌனம் காக்க," கொஞ்சம் ஸ்பீக்கரை ஆன் செய்யுங்கள் டிஎஸ்பி, உங்கள் நண்பரும் புது மாப்பிள்ளையும் இல்லையில்லை திடீர் புது மாப்பிள்ளையான மதனும் கேட்கட்டும்", என்றான் எள்ளலாக.



அதில் கோபமுற்ற கார்த்திக் ," என்ன வேண்டும் ",என குரல் கொடுக்க," ஐயோ நீ என் லிஸ்டிலேயே இல்லையே ,பின்ன எதுக்கு துள்ளுற", என்றான் அவன் பொறுமையற்று," டேய் சொல்லு யாருடா நீ ",என்று சேரன் மதன் இருவரும் ஒன்றாக கேட்க.



" இங்க பாருடா நேருக்கு நேர் விஜய் சூர்யா நினைப்பா, என்ன சேரன் டிஎஸ்பி உங்க பொண்டாட்டிய நாய் கொல்லுற மாதிரி சுட்டுப் போட்டும் நீங்க இன்னும் அடங்கலையே", என்றவனின் பதில் சேரன் கொதித்து எழும் முன் ,"நல்ல நினைவு வைத்துக் கொள் நீ யாரென்று தெரிகிறவர தான் உன்னோட ஆட்டமெல்லாம் ,அது தெரிந்த மறுநிமிடம் உன் இழப்பு மிகவும் கோரமாக அரங்கேறும்", என்று மதன் உக்கிரமாக பதிலளிக்க.

" என்ன திடீர் மாப்பிள்ளை போயும் போயும் உங்களுக்கு ஆசை ஒரு செகண்ட்ஸ் மேல தான் விழு மா", என்றான் எள்ளலாக," டேய் அவ எங்கள் வீட்டின் இளவரசி டா ,மதனின் அரசி அவளை ஒரு சொல் சொன்னாய் என்றால் ,நீ உன் முடிவை எதிர்பார்த்து கொண்டு இரு வருகிறேன் உன்னை கூறுபோட ,ஒரு தடவை என் வீட்டில் கை வைத்து விட்டு தப்பி விட்டாய்", என்று சேரன் கத்த.

" என்ன சொன்னாய் செகண்ட்ஸ் அ,ஓ நீ நீவேஷ் உடன் அவள் வாழ்ந்த வாழ்வை குறித்து பேசுகிறாயா ,இருக்கட்டுமே அதனால் என்ன இருக்கிறது, கணவன் இருக்கும் போதே இரண்டாம் தேடும் பெண்கள் மத்தியில், தன் கணவன் இறந்த பின்பும் அவனுக்காக வாழ்வை அந்தப் பெண் அர்ப்பணித்தால் தான் அவள் நல்லவள் என்றால் ,அப்படி ஒன்றும் அவள் நல்லவளாக இருக்க அவசியமே இல்லை ,ஒரு பலமான ஆணுக்கே ஒரு துணை தேவைப்படும்போது ஒரு பலமற்ற பெண்ணுக்கு பலமான ஆண் துணையாக இருப்பதில் தவறில்லை. இதை உனக்கு நான் விவரிக்க எந்த அவசியமும் தேவை இல்லை பிறகு ஏன் கூறுகிறேன் என்று பார்க்கிறாயா, இனிமேல் உன் வாயிலிருந்து இப்படி ஒரு வார்த்தை வந்தாள் அவ்வளவுதான் ,என்ன ஒரு தடவை எங்கள் வீட்டில் கை வைத்து விட்டு தப்பித்து விட்டாய் என்றால் பெரிய இவனா நீ ,எங்களால் தான் உனக்கு சாவு ",என்று மதன் உறுதியாக உரைக்க .

" சூப்பர் டிஎஸ்பி உங்கள் கருத்தை நான் ஆமோதிக்கிறேன், இப்ப டிலிங் பேசலாமா, நான் அனுப்பியிருக்கும் காணொளியை பார்த்தீர்களா", என்று வினாவ ,அதற்கு அவர்கள் மௌனமாக இருப்பதை பார்த்தவன்," அவள் உங்களுக்கு உயிரோடு வேண்டுமானால் நீங்கள் இருவரும் இளாவை அழைத்துக் கொண்டு தனியே நான் கூறும் இடத்திற்கு வரவேண்டும் .உங்களில் போலீஸ் மூளையை என்னிடம் நீங்கள் காட்ட நினைத்தால் அவளையும் நாயை சுடுவது போல் சுட்டு போட்டு விட்டுப் போய்க் கொண்டே இருப்பேன் ",என்று அவர்கள் பதில் கூறும் முன் வைத்து விட்டான் .

ஆனால் இருவருக்கும் நன்கு தெரியும் இப்பொழுது அவன் அவர்களை வரச் சொல்வது தங்கள் 3 பேரையும் போடுவதற்கு தான் என்று. அவர்கள் சிந்திக்க ஆரம்பித்தார்கள் அவன் பேசிய ஆடியோ ஏற்கனவே சேரனின் கைபேசியில் ரெக்கார்டு ஆகி இருந்ததால் அது அவர்களுக்கு அந்த குரலை அடையாளப்படுத்துவதற்கு போதுமானதாக இருந்தது.சுகன் நீவேஷை பற்றி பேசாமல் இருந்ததற்கு காரணம் இன்னும் யாருக்கும் தனக்கும் நீவேஷுக்கும் தொடர்பு தெரியவில்லை என்பதால் தான் .

மருத்துவமனையில் லத்திகாவை சேர்த்தவன் பணத்தால் அடிக்க அவளுக்கு மருத்துவம் பார்க்கப்பட்டது .ஆனால் அதிக ரத்தப் போக்கினால் அவளை இருபத்தி மணி நேர தொடர் கண்காணிப்பில் வைக்கவேண்டும், பிறகுதான் எதையும் கூற முடியும் என்று விட்டனர் .அதில் மனதில் ஒரு விரக்தி ,அவனுக்கு தான் ஆசைப்பட்ட யாருமே தன்னை நெருங்கினால் அவர்களுக்கு தன்னாலேயே ஏதாவது தவறாக நடந்து விடுகிறது அல்லவா, அதில் தன்னையே வெறுத்தவன் அந்தக் கோபமும், மதன், சேரன் மீது பாய்ந்தது. விளைவுதான் இந்த காணொளியும் தொலைபேசி உரையாடலும்.

சேரன் அதிர்ந்து நின்றது சில நிமிடமே,"இளாவுக்கு நிவேஷ் இன் தொடர்புகள் அனைத்தும் தெரியும், ஆனால் அவள் திவேஷ் உடன் சேர்ந்து எவ்வளவு தேடியும் இவன் யார், இவன் முகவரி என்ன, என்ன செய்கிறான் என்று கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை", என்றான் சேரன் சோர்வாக.

" டேய் மச்சான் ,நாம இந்த தடவை தோற்க கூடாது ",என்றான் கார்த்திக் தீவிரமாக .

மதனின் மௌனத்தை கவனித்த சேரன் மற்றும் கார்த்திக்," என்ன மாப்பிள்ளை", என்றனர் .

"அது இந்தக் குரலை நாம் அரசியை கேட்க சொல்லலாம் அவளுக்கு எங்கேயாவது ஏதாவது தெரியுமா என்று அவள் கூறட்டும்", என்றான் பதிலாக. மற்ற இருவருக்கும் அது சரி என்று தோன்ற மீண்டும் கலெக்டர் அலுவலகத்தை நோக்கி விரைந்தனர்.

தான் கொண்ட கோபம் தன்னை மீறி ஒரு தடயத்தை அவர்களுக்கு என்றும் இல்லாத திருநாளாக ஆக விட்டு சென்றான் சுகன் .எப்போதும் கவனம் சிதறாமல் இருப்பவன் ஒரு பெண் மேல் வைத்த உண்மையான நேசத்தால் கவனம் சிதறியது. கிட்டத்தட்ட ஐந்து வருடம் காவல்துறையின் கண்களில் மண்ணைத் தூவியவன், தன்னையும் அறியாமல் அவர்களுக்கு ஒரு நூலை தந்துவிட்டான். எதை தின்றால் பித்தம் தெளியும் என்று இருந்தவர்களுக்கு இது தேவாமிர்தமாக இருந்தது .

அந்த குரலை நன்றாக உன்னிப்பாக கவனித்த அரசி , அது நிவேஷின் உயிர் நண்பன் சுகன் உடையது என்று அடையாளம் கண்டு பிடித்தவள் ,அவனை தொழில்நுட்பத்தின் உதவியோடு படமாகவும் வரைந்தும் தந்தாள்.

அவர்கள் முன் அந்த காகிதத்தில் இருந்தவனை கண்ட சேரன் மதன் இருவருக்கும் சுமதி மறைந்த போது அங்கே தங்களிடம் இருந்து தப்பிச்சென்ற அந்த முகமூடி மனிதன் இவன்தான் என்று அவர்களால் உணர முடிந்தது .

அதில் அவர்களின் வெறி கூட," அவன் இடத்தை முடிவு செய்து நம்மை அழைக்கட்டும் அதுவரை நீங்கள் பொறுமையாக உங்களின் வெறியை அடக்கி இருங்கள்", என்றார் மகேஸ்வரன் விஷயம் அறிந்து அவரும் கலெக்டர் அலுவலகம் வந்து விட்டவர் பின் அவரே தொடர்ந்து ," அவசரப்படாதீர்கள் பதறும் காரியம் சிதறும் ,பொறுமையாக நின்று விடாதீர்கள்", என்றார் .

அவர்கள் எதிர்பார்த்தது போலவே திரும்பவும் சேரன் கைபேசிக்கு அதேபோல் தனி எண் என்று வர அதை உயிர்ப்பித்தவன் ஒலிபெருக்கியில் போட ,"என்ன மாப்பிள்ளைகளா ரெடியா", என்றவனின் நக்கல் பேச்சில், அவனது குரல் ஒலித்த உடன் அவளையும் அறியாமல் அரசி," சுகன்", என்று வாயைத் திறந்தவளை மதன் தன் கைகளால் வாயை அடைத்து பேசாதே என்று தலையை அசைக்க ,அதில் மௌனம் காத்தாள் .

"ஆமா மாப்பிள்ளை, மாப்பிள்ளை உபச்சாரத்துக்கு மாமியார் வீடு ரெடியாக தான் இருக்கிறது ",என்றான் கார்த்திக் நக்கலாக." நீ தான் என் லிஷ்டுலேயே இல்லைன்னு சொன்னேன்,அப்புறம் நீ ஏன்டா தூள்ளுற ",என்றான் சுகன் எரிச்சலாக.

" ஏன் சொல்ல மாட்ட, என் தங்கையை கொன்ற உன்னை இன்னும் விட்டு வைத்திருக்கிறேன், அல்லவா நீ பேசுவடா", என்றான் கார்த்திக் சுமதியின் உடன்பிறந்த அண்ணன் கோபத்தின் உச்சத்தில் அவன் பற்களுக்கு இடையே வார்த்தைகளை துப்ப. அவனை மகேஸ்வரன் அமைதிப் படுத்த முயல அதில் சற்று தணிந்தான்.

"டேய் முடியலடா ,உங்களின் தங்கச்சி பாசத்தை ,கட்டினவன் சும்மா இருக்கிறேன் ,நீங்க உங்களோட முடியல", என்றான் வெறுப்பாக." விசயத்துக்கு வா", என்று மதன் நேராக விசயத்துக்கு வர ,"என்ன புது மாப்பிள்ளை அவசரமா ,சரி விடு மாப்பிள்ளை உபச்சாரம் தானே நானே தருகிறேன் உங்களுக்கு ,வாங்க நீங்க இரண்டு பேரும் இளா நீவேஷை கூட்டிக்கொண்டு ", என்று அந்த நீவேஷில் ஒரு அழுத்தம் சுகன் கொடுத்த போது ,அரசியின் முகத்தை நிமிர்ந்து மதன் பார்க்க, அது நிர்மலமாக இருக்க அதில் திருப்தி உற்றவன்," வருகிறோம் மாப்பிள்ளை மதனின் அரசியுடன்", என்று அவளைப் பார்த்துக் கொண்டே கூறியவன், சுகன் சொன்ன இடத்தையும் அவன் கூறிய நிபந்தனைகளையும் குறித்துக்கொண்டு கைபேசியை அணைத்தான் .

மகேஸ்வரனை மதன் நிமிர்ந்து பார்க்க அவர் வழக்கம்போல் சுகன் கூறியதிலிருந்து அதிலிருக்கும் அவர்களுக்கு சாதகமான விசயத்தையும் சாதகமற்ற விசயத்தையும் அவர்களுக்கு எடுத்துக் கூற ,அதை வைத்து சேரன் அழகாக திட்டம் தீட்ட அதில் ,மதன் சிறுசிறு திருத்தங்களை செய்ய, இதை பார்த்துக் கொண்டிருந்த அரசிக்கு இவர்கள் எப்படி சுமதி விஷயத்தில் ஏமாந்தார்கள் என்றுதான் நினைக்கத் தோன்றியது .

அதை கண்டு கொண்ட மதன் "அனுபவம் தான் சிறந்த ஆசான்", என்றான் விரக்தியாக." விடு மாப்பிள்ளை ,அவளுக்கு மச்சானுடன் வாழக் கொடுத்து வைக்கல ",என்றான் கார்த்திக் சமாதானமாக." இல்லை மாமா நான் கொஞ்சம் கவனமாக இருந்திருக்கலாம், ஆனால் இந்த தடவை எதுவும் ஏற்படாமல் எப்படியும் லத்திகாவை காப்பாற்றி விடுவேன்", என்றான் உறுதியாக காலம் தனக்கு அவளை வைத்து கட்டம் கட்டப் போவது அறியாமல்

தொடரும்
 

Matharasi

Moderator
அத்தியாயம் 16

சுகன் சொன்னது போல் யாரையும் உடன் அழைத்து வராமல், எந்த ஒரு உதவியும் இல்லாமல் மதன், அரசி ,சேரன் மூவரும் அந்த அடர்ந்த காட்டுப்பகுதிக்குள் இறங்கி நடக்க ஆரம்பித்தனர் .அங்கே மூன்று முகமூடி அணிந்த மனிதர்கள் அவர்களை எதிர்ப்பட்டு சோதனை நடத்தி, அவர்களின் கண்களைக்கட்டி அழைத்துச் சென்றார்கள்.

ஆனாலும் வெவ்வேறு இடத்திலும் ஆட்களிடத்தில் மாற்றி அழைத்துச் சென்றதை உணரத்தான் செய்தார்கள் மூவரும் .அவர்களை அலைக்கழித்து சோர்வடையச் செய்து வெகுதூரம் நடக்க விட்டு, ஒரு வீட்டுக்குள் நுழைந்து அவர்களை நாற்காலியோடு கட்டி கை கால்களை கட்டி போட்டு விட்டு அங்கு இருந்து நகர்ந்தனர்.

அதன்பின் மதன் ,சேரன் தன் வேலைகளை ஆரம்பித்து விட்டனர். அதற்கு அவர்களுக்கு மிகவும் உதவியது அரசி அணிந்திருந்த மோதிரம். அது அவளது பிறந்த நாளைக்கு நீவேஷ் பரிசளித்தது. அவள் ஐஏஎஷ் ஆக பதவியேற்றபோது அவள் பாதுகாப்பிற்கு என்று ஒரு சிறிய ஜிபிஎஸ் கருவி பொருத்தப்பட்ட மோதிரம் அது இருக்கும் இடத்தை சுற்றி ஒரு கிலோ மீட்டர் புகைப்படம் எடுத்து அது தொடர்பில் உள்ள கைபேசிக்கு அனுப்பக் கூடிய ஆற்றல் உடையது .அவனே அதை வடி அமைத்து இருந்தான்.

அதை அவள் காதலால்தான் தனக்கு அணிவித்தான் என்று சந்தோஷத்தில் இருந்தவள், அவனின் உண்மை முகம் தெரிந்தவுடன் அதை அளிக்கவே பிரியப்பட்டால் .ஆனால் அது ஒரு அரிய பொருள் என்ற வைத்திருந்தாள்.

இப்போது அதன் துணையோடுதான் தங்கள் கண்கள் கட்டப்பட்டு இருந்த நிலையிலும் கார்த்திக்கின் சைபர் மூளையை வைத்து அவன் வெளியே இருந்து இவர்களை கண்காணித்து அவர்களுக்கு வழி சொல்ல ,மதன் சேரன் அதை நடைமுறைப்படுத்தி தயாராக இருந்தனர் .அவர்கள் சற்று நேரத்தில் தங்களின் வாய்குள் மறைத்து வைத்திருந்த சிறிய கத்தியால் கைகளின் கட்டுளை அவிள்த்திருந்தனர் .

அந்த இடத்தில் ஆட்கள் வரும் அரவம் கேட்கவும் ஒன்றும் நடவாததுபோல் சோர்ந்து அமர்ந்து இருப்பது போல் நடிக்கத் தொடங்கினார். அவர்களின் கண்கள் அவிழ்க்கப்பட அவர்கள் அங்கு கண்டது திருமண கோலத்தில் நின்றிருந்த லத்திகாவை தான் .

வெகு நாட்களுக்கு பிறகு உயிர் தோழியை கண்ட இளவரசிக்கு கண்களில் கண்ணீர் சுரந்தது. மதன் ,சேரனுக்கோ கோபத்தில் கண்கள் சிவந்தது. ஆனால் அவர்களுக்குப் பொறுமை அவசரப் படாதீர்கள் என்பதையே உருப்போட்டு மகேஸ்வரன் அனுப்பியிருந்தார். அதனால் பதறாமல் இருந்தார்கள்.

" என்ன மாப்பிள்ளைகளா, என்ன இந்த கோலம் என்று தானே பார்க்கிறீர்கள். முதலில் இவளை சீரழித்து உங்களுக்கு பரிசாக அளிக்கலாம் என்று தான் நினைத்தேன். ஆனால் அது எல்லாம் உங்களுக்கு பத்தாது. இவள் எப்படி எதுவும் தெரியாமல் நடித்து இளாவை உன்னிடம் பாதுகாப்பாக ஒப்படைத்துவிட்டு தலைமறைவு ஆகி என்னை ஏமாற்றினால் அல்லவா .நான் தானே அந்த விபத்தில் இளவரசியை காப்பாற்றி மருத்துவமனையில் சேர்த்து நீவேஷீன் குழந்தையை காப்பதற்காக இவளுக்கு வேறு தகவல் கொடுத்து அவளை பாதுகாத்துக் கொள்ளுமாறு கூறினேன், இவள் எனக்கு தகவல் கொடுக்காமல், விபரமும் தெரியப்படுத்தாமல் ,நீ வந்தவுடன் உன்னிடம் ஒப்படைத்து விட்டால் அல்லவா ,அதற்குத்தான் என்னை திருமணம் புரிந்து என்னுடனே வைத்து ,அவளை ", என்று அவன் பிடித்து இருந்த கையை இறுக்க, ஏற்கனவே அதிக ரத்தப்போக்கு மற்றும் இப்போது தான் மருத்துவமனையில் சிகிச்சை முடிந்து வந்ததினால் உண்டான சோர்வு, அதற்கடுத்து அவர் நடந்துகொண்ட நடைமுறை ,அனைத்திலும் சோர்ந்திருந்த லத்திகா, ஜீவன் அற்று, அங்கே கணவனுடன் இருந்த இளவரசி தன் உயிர் தோழி சிறுவயதிலிருந்து ஒன்றாக வளர்ந்தவள் அவளை உணர்ச்சிகள் நிறைந்த பார்வை பார்த்தால் .

பின் சேரனிடம் பார்வையை திருப்பினவள் ,"தயவுசெய்து சேரன் சார் மூன்று பேரும் இங்க இருந்து எப்படியாவது போய்விடுங்கள், என்னை பற்றி கவலை வேண்டாம், தனியாக இருந்த பழக்கப்பட்டவள்", என்று அவர்களின் நலனே பிரதானம் என்று தனக்கு நேரப்போகும் ஆபத்தை பொருட்படுத்தாமல் பேச .

"ஏய் நம் திருமணம் முடிந்து உனக்கு நான் தரும் முதல் காதல் பரிசு அவர்களின் உயிர் தான்", என்றவாறு அவன் அவளை அங்கு மணமேடையில் இழுத்து அமர வைத்து. பயத்தில் மந்திரத்தை உளறிக் கொண்டிருந்தா அய்யரை பின்பற்றி சுகன் கூற ஆரம்பித்தான் .

அங்கேயே சுற்றி 5 அடிஆட்களின் கவனமும் சுகன் பக்கம் திரும்ப ,இதுதான் சரியான சமயம் என்று பார்த்துக் கொண்டிருந்த மதன் இளாவின் கைகால்களின் கட்டுகளை அவிழ்த்தான்.சேரன் அவன் கால் கட்டுகளை அவிழ்த்து இருக்க. மதன், சேரன் இருவரும் அவர்களின அதிரடியால் சுகனின் கண் சிமிட்டும் நேரத்தில் அங்கே இருந்த ஐந்து பேரையும் ஒரு சத்தம் வராமல் தங்களின் கைகளின் வர்மக்கலையின் திறமையால் முடித்திருந்தனர்.

ஆனால் இப்போதும் சுகனை குறைவாக எடை போட்டு விட்டனர். ஏன்னென்றால் அவன் தன் துப்பாக்கியை எடுத்து லத்திகாவின் தலையில் அல்லவா வைத்துவிட்டான்.

" என்னங்கடா என் கிட்டே வா", என்று அவளை பின்னாலலே இழுத்துக் கொண்டு சென்று அங்கே இருந்த மாடிக்கு ஏறினான்."டேய் உள்ள வாங்கடா ",என்று வெளியே நின்றிருந்த அவனின் ஆட்களுக்கு குரல் கொடுக்க ,அவர்கள் வருவதற்கும் கார்த்திக் மறுபக்கம் ஜன்னல் வழியே குதிப்பதற்கும் சரியாக இருந்தது.

சுகனின் கவனம் கார்த்திக் மீது சிதற, அரசி நீலம் தாண்டுதலில் கை தேர்ந்தவள் அல்லவா, சுகன் சுதாரிக்கும் முன் அவன் கைகளில் இருந்த துப்பாக்கியயை ஒரே தாவில் எட்டி உதைத்து இருந்தால். கண்சிமிட்டும் நேரத்தில் இந்த அதிரடியில் ,சுகன் லத்திகாவுடன் சமநிலையை இழந்து சரிந்தான்.இளா அவளை நெருங்கும் முன் ,அவன் அவளை இறுக பற்றி மீண்டும் எழுந்தவன் ,அங்கு சுற்றி பார்த்த தம்முடைய ஆட்கள் மதன் சேரன் கார்த்திக் அதிரடி முன் பலம் இழப்பதைக் கண்டவன்.

லத்திகாவை இறுகப் பற்றிக் கொண்டு தன்னை இளா நெருங்காத வண்ணம் பின்னோக்கிய சென்றவன்,தன் பின்னே சேரன் நெருங்குவதை கவனிக்க தவறினான்.

பின் தன் பாக்கெட்டில் இருந்த தாலியை கையில் எடுத்தான். அதில் அதிர்ந்த பெண்கள் இருவரும் ," அவளை விட்டு விடு, பாவம் உனக்கு நான் தானே வேண்டும் ,என்னை என்ன வேண்டுமானாலும் செய்", என்று இளவரசி மன்றாட, லத்திகாவும் அவனிடமிருந்து விடுபட போராடினாள்.

அதற்குள் சுகனின் பின்புறம் வந்த சேரன் அவனை உதைக்க, அவன் கையில் இருந்த மாங்கல்யம் நழுவி சேரனின் கையில் தஞ்சம் புகுந்தது. சுகன் லத்திகாவுடன் கீழே விழுக போக, லத்திகாவை மற்றொரு கையால் பிடித்து இழுத்தான் சேரன்.

மாடியிலிருந்து கீழே விழுந்த சுகன் சுதாரித்துக்கொண்டு கைகளை ஊன்றி நின்றான். அங்கே சண்டை போட்டுக்கொண்டு இருந்த கார்த்திக்கை நெருங்கினான். அவன் பின்னே திரும்பி இருந்ததால் அதை கவனிக்க தவற. மதன் அதை கவனித்து நெருங்கும் முன் ,அங்கு கீழே கிடந்த கத்தியை கைப்பற்றி சுகன் கார்த்தியை பணயமாக பிடித்து விட்டான்.

" போலீஸ் நாய்களா, மரியாதையா அவளை என்கிட்ட ஒப்படை இல்ல உன்னோட நண்பன் காலி",என்று மிரட்டல் விட செய்வதறியாமல் 3 பேர் நிற்க.

" மச்சான் அந்தப் பெண் பாவம் அவளை காப்பாத்துங்க", என்று கார்த்திக் பரிதவிக்க .இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த லத்திகா சேரன் அசந்த நிமிடம் அவனிடமிருந்து விடுபட்டு," அவங்க எல்லாரையும் விட்டுட்டு உனக்கு நான் தானே வேணும்", என்று சுகனை நோக்கி ஓட அதில் சுகனின் கவனம் லத்திகாவின் மீது சிதர .

மதன் அவனின் முதுகில் ஓங்கி குத்த ,அது உண்டாக்கிய வலியை பொருட்படுத்தாமல் கார்த்திகை பற்றியிருந்த கைகளை பலமிழக்க, இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த சேரன் சுயத்திற்கு வந்து, லத்திகாவை ஒரே தாவில் அடைந்து சற்றும் யோசிக்காமல் தன் கைகளில் இருந்த மாங்கல்யத்தை அவளுக்கு அணிவித்திருந்தான்.

லத்திகா அதிர்ந்து சேரனை கண்கள் அகல விரித்து பார்த்தவாரு மயங்கி சரிந்தாள் .சேரனின் பின்னே இருந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்த அரசிக்கோ அந்த இரணகளத்திலும் தோன்றியது ஒன்றே," நண்பர்களில் ஒருவருக்கு கூட பெண்ணின் சம்மதம் கேட்டு திருமணம் செய்ய மாட்டார்கள் போல் ",என்றுதான்.

லத்திகாவை தாங்கிக் கொண்டால் இளவரசி. மதன் கார்த்திக் முதலில் திகைத்தாலும் அவர்களுக்கு உண்மையான மகிழ்ச்சியை. சேரனின் இந்த திடீர் செயலால் சுகன் தன்னை மறந்து வெறி தலைக்கேற கார்த்திகை பற்றி அவனை அவன் இழுக்க, மதன் மீண்டும் அவனை நெருங்க போக.

" பக்கத்துல வந்தா கொன்று விடுவேன் உன் நன்பனை",என்று சுகன் கத்த. அங்கே சுகனின் ஆட்கள் இருவர் மட்டுமே மீதம் இருந்தனர். ஆனால் அவர்களும் சேரன் மதன் அதிரடியில் தயங்கி சுகன் பின்னால் வந்து நிற்க .

"குரைக்கிற நாய் கடிக்காது தெரியுமா", என்று மதன் எள்ளலாக கூற. கார்த்திக்கை தன் ஆட்களின் வசம் ஒப்படைத்தவன், கத்தியை ஒரு கையால் பிடித்துக் கொண்டு," என் வாழ்வில் எனக்கு பிடித்த யாவையும் நீங்கள் இருவரும் தானே அளித்தீர்கள்", என்று உச்சகட்டத்தில் கத்தியவன்," உங்கள் இழப்பு என் கையால் தான், நான் இன்று அனைத்தையும் இழந்து ",என்றவன் லத்திகாவை ஒரு பார்வை பார்த்தவன்," பெண்ணாசை கொண்டவனுக்கு பெண்ணால்தான் சாவு ,என்று தெரிந்தும் அவளை நினைத்தது என் தப்புதான் ",என்று யாரும் உணரும் முன் பாக்கெட்டில் இருந்த புகை குண்டை வீசினான்.

அதில் அந்த இடமே புகை சூழ , அவன் செய்யப் போவதை உணர்ந்த சேரன் பெண்கள் இருவருக்கும் அரண் போல காத்து நின்றான் . கார்த்திக்யை மதன் மீது தள்ளிவிட்டு அந்த இடத்தை விட்டு மறைந்தான்.

புகை சூழ்ந்த இடம் சற்று தெரிய ஆரம்பிக்க மதன் மற்றும் கார்த்திக் தங்களை நிலைப்படுத்திக் கொண்டு அந்த இடத்தை சல்லடை போட்டு சுகனை தேட அவன் சென்ற தடையமே அவர்களுக்கு அகப்படவில்லை.

அந்நேரம் ஆட்களுடன் மகேஸ்வரன் உள்ளே நுழைய அங்கு அவர்கள் கண்டது லத்திகாவை கைகளில் ஏந்தி இருந்தா சேரனை தான் ,அதுவும் அவள் கழுத்தில் புது தாலி மின்ன ,அவன் நின்ற கோலம் அவருக்கு நடந்ததை பறைசாற்றியது.

எல்லா நடைமுறைகளை முடித்துக்கொண்டு அவர்கள் அனைவரும் இன்று சேரனின் வீட்டில் சங்கமித்திருந்தனர். அங்கே மருத்துவமனையில் அளிக்கப்பட்ட முதல் உதவியால் கண் விழித்த லத்திகா நடந்ததை நினைத்து கலங்கிபோயிருந்தால் .ஆனால் அவளின் உயிர் தோழி அரசி உடன் இருந்ததால் சற்று தெளிந்து இருந்தாள்.

விஷயம் அறிந்து உடன் ருக்கு சேரனின் அம்மா, பார்த்திபனை கௌசல்யா இருக்கும் ஹாஸ்டல்லில் இருந்து அழைத்து வருமாறு பணிய, சந்தர்ப்ப சூழ்நிலைகளைப் புரிந்து கொண்டு வேறு வழியில்லாமல் சென்றான் .

தொடரும்
 

Matharasi

Moderator
அத்தியாயம் 17

அப்போதுதான் கல்லூரி முடித்து வந்த கௌசல்யா, தன்னை சுத்தப் படுத்திக் கொண்டு, வேறு எங்கும் செல்ல நாட்டமில்லாமல் இரவு உடைக்கு மாறி சற்று நேரம் படுக்கலாம் என்று எண்ணினால் .கதவு தட்டும் ஓசை அவளை கலைத்தது .

கதவை திறந்தவளை," உங்களை பார்க்க வந்திருக்கிறார்கள்", என்று கூறி வேலையால் சென்று விட்டாள்.நம்மிடம் யாரும் ஒன்றும் வருவதாகக் கூற வில்லையே என்ற எண்ணத்தோடு, அவள் வார்டனின் இருக்கும் அறையை அனுகினாள் .

அங்கு அவருடன் பேசிக் கொண்டிருந்தவனின் பின்பகுதி தெரிந்தாலும் ,அதுதன்னவன் என்று கண்டுகொள்ள அவளுக்கு ரொம்ப நேரம் பிடிக்கவில்லை. முதலில் சிறகு விரித்து பரந்த மனது ,அவன் ஏன் வரவேண்டும் என்று கேள்வி பூதாகரமாக எழ, இது இரண்டாம் தடவை அவன் வருகிறான் அவளை அழைத்துச்செல்ல.

முதல் தடவை சுமதியின் இறப்பை கூறி அவளை கல்லூரியிலிருந்து அழைத்துச் சென்றான் .அந்த எண்ணம் வர பதறிக் கொண்டு அவனை அணுகினாள். வார்டன் அனுமதி அளிக்கும் முன்னே, உள்ளே நுழைந்து,ஏன் வந்தீர்கள் என்ற பார்வையோடு அவனை அணுகினாள்.

பின்னே ஓசை கேட்டு வார்டன் மற்றும் பார்த்திபன் திரும்பி அவளைப் பார்க்க .அவன் கன்டது பதற்றத்தோடு நிற்கும் அவளைத்தான். அவள் கலக்கம் கொள்வது எதனால் என்று சடுதியில் கண்டுகொண்டன், வார்டன் பேசும் முன்," வீட்டில் யாவரும் நலம் ,உங்கள் அண்ணன் நாம் அனைவருக்கும் ஒரு இன்ப அதிர்ச்சி தருவதாக கூறினான், அதனால்தான் அவன் அதில் சம்பந்தமாக சிறு வேலையில் இருப்பதால் ,உங்களை அம்மா அழைத்து வரச் சொன்னார்கள்", என்றான் அவள் கவலையை அகற்றுமாறு.

அதில் திருப்தி உற்றவள் அப்போதுதான் யார் வந்திருக்கிறார்கள் என்ற எண்ணத்திலேயே மேலே சால்வை கூட அணியாமல் வந்ததை கண்டு கொண்டவள் ,அவன் முன் அப்படி நிற்க முடியாமல் நாணம் மேலோங்க சங்கடப்பட, அவன் அவளின் பார்வை தடுமாற்றத்தை உணர்ந்தவன் அப்போதுதான் அவள் நின்ற கோலத்தை கண்டான்.

பெண்கள் உடையா முழுமையான இரவு உடை ,அதுவும் சர்ட் மட்டும் பேண்ட் .அவளின் மஞ்சள் நிற தேகத்தை அந்த உடை இன்னும் எடுப்பை கூட்டியது. 6 அடியான தனக்கு சற்றே குறைவான வளத்தி,அதற்கு ஏற்ற எடை கொண்ட தேகம். பிரம்மன் எனக்காக செய்து வைத்த சிற்பம் போல் என்று அவன் எண்ணம் அவளின் அந்த நாணம் நிறைந்த பார்வையில் தறிகெட்டு ஓட.

இருவரும் தாங்கள் இருக்கும் இடம் மறந்து ,அவர்கள் உலகில் சஞ்சரித்துக் கொண்டு இருந்தவர்களை வார்டனின் குரல் நிகழ் காலத்திற்கு அழைத்து வந்தது, "நீ அவருடன் சென்று வா",என்றார். "நன்றி",என்றவள்," நான் கிளம்பி வருகிறேன் ",என்று அவனை பார்த்து கேட்க , அவன் சம்மதமாக தலையை ஆட்ட மின்னலென உள்ளே சென்று மறைந்து விட்டாள் .

அவன் தனது I 10 காரின் அருகில் அவளின் வருகைக்காக காத்து நின்றான் .தன் மனதில் உள்ள காதலை அவளிடம் கூறாமல் மறைக்க காரணம் அவன் சேரன் மதனிடம் நட்பு பாராட்ட ஆரம்பித்த போது சற்று ஏழ்மையான குடும்பம் .அதுவும் தன் தாய் தகப்பனை ஒன்றாக தன்னுடைய பத்தாவது வயதில் ஒரு விபத்தில் பறிகொடுத்த போது, தன் தகப்பனின் அம்மாவிடம் அவன் ஒப்படைக்கப்பட்டான்.

அவனையும் கணவர் இன்றி இருக்கும் அவரையும் ஒரு செலவு பொருளாகவே அவனின் அப்பாவின் தம்பி நினைக்க. அவனைக் கூட்டிக் கொண்டு வெளியேறினார் அவனின் பாட்டிக்கு சொந்த வீடு இருக்க அவன் அப்பாவின் சேமிப்பும் அவருக்கு போதுமானதாக இருந்தது இவனை வளர்க்க.

இவனும் குடும்ப கஷ்டத்தை உணர்ந்து படித்தான். மதன் சேரனின் நட்பு இவனுக்கு எதிர்பாராமல் கிடைத்த பொக்கிஷம் .தகப்பனிடம் கிடைக்காத அரவணைப்பு இவர்களிடம் கிடைத்தது. மகேஷ்வரனின் வழிநடத்தலில்B.E பட்டம் பெற்று வெளியே வந்தான்.

இவர்கள் அனைவரும் போலீஸ் துறையை தேர்ந்தெடுக்க, அவனின் விருப்பத்தை ஏற்று அவனை ஐடி துறையில் கால்பதிக்க உதவியதும் அவரே. அதுமட்டுமில்லாமல் இன்று அவன் அதிலே ஒரு கம்பெனி தொடங்கி அதில் வெற்றி பெற்றது அவன் அறிவால் இருந்தாலும், மூல காரணம் அவர்கள் தான். அப்படி இருப்பவர்களிடம் உன் தங்கையை காதலிக்கிறேன் என்று கூற மனது வரவில்லை .இன்னும் ஒன்று அவள் பார்ன் வித் கோல்டன் ஸ்பூன் தான்.அவளுக்கு தன் மேல் ஈடுபாடு உள்ளது என்பது அவனுக்குத் தெரியும்.

தனது அன்றாட வாழ்வில் ஐடி துறையில் அத்தனை அழகான மற்றும் விதமான பெண்களை அவன் கடந்தாலும் அவனுக்கு இத்தகைய உணர்வு இவள் மீது மட்டுமே .அவளின் கடைக்கண் பார்வையில் தன்னுடைய மொத்த உணர்வையும் தட்டி எழுப்புவதற்கு உண்டான வலிமை இருப்பதை சற்றுமுன் உணர்ந்து கொண்டான் .

ஆனால் அவனுக்கு அவளின் மேல் உள்ள காதலை விட அவர்கள் மேல் இருந்த நட்பு உணர்வு எங்கே இது வெளியே வந்தால் அவர்கள் இழக்க நேரிடுமோ மற்றும் தன்னிடம் வந்து அவள் கஷ்டம் அடைந்துவிடுவலோ என்ற பயமே அவனை இறுக வைத்தது. அவனின் நட்புணர்வில் கன்னியின் காதலை கவனிக்கத் தவறி விட்டான்.

அவள் வரும்வரை சுய அலசலில் இருந்தவன். அவளுடன் எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதற்கு வரைமுறைகளை வகுத்துக்கொண்டான்.இதை எதையும் அறியாமல் அவனுடைய ஒற்றை பார்வைக்கு கட்டுண்டு கிளம்பி வந்தாள் கண்ணிகை.

அவன் தனது I10 காரில் சாய்வாக ஒற்றைக் காலை ஊன்றி நின்று கொண்டு ,தன் கைபேசியில் கவனம் செலுத்தி இருந்த அவனை கண்ட ஒரு நிமிடம் அவள் தன்னை மறந்தாள். முதன்முதலில் ,இருக்கும் அவளின் பதினான்காம் பிறந்தநாளின்போது சேரன் மதன் கார்த்திக் அவனை அவளுக்கு அறிமுகப்படுத்தினர் .அமைதியான தோற்றம் அவனது .அந்த வயதிலும் அவர்கள் மூன்று பேரும் போலீஸ் தான் தங்கள் வழி என்று முடிவெடுத்திற்க நிறையவே கரடுமுரடாக இருப்பார்கள், அவர்கள் அமைதி வீட்டு பெண்களிடம் மட்டுமே .ஆனால் இவனின் அமைதியான தோற்றம் இதமான பேச்சு அந்த வயதிலும் பாவை அவளை கவரத்தான் செய்தது. அன்று ஆரம்பித்தது இன்று வரை அவன் மேல் இருந்த காதல் கூடியதே தவிர குறையவில்லை. ஓரக்கண்களால் அவள் வருவதைக் கண்டு கொண்டவன் காரின் பின்பக்க கதவை அவளுக்காக திறந்துவிட்டான்.

" எப்போதும் லம்போரணியில் செல்லும் இந்த செல்வ சீமாட்டி, இன்று பாவம் இந்த ஏழையின் காரில் வருவதை காலக்கொடுமை என்றுதான் கூறவேண்டும்", என்று தன் விஷம் நிறைந்த வார்த்தைகளால் ,தான் முடிவு செய்த மாதிரியே அவளிடம் பேச ஆரம்பித்தான் .அவன் எதிர்பார்த்தது போல அது சரியாக அவளைத் தாக்க ஆனால் அவள் கலங்கியது சிறு நொடியே .

மகேஸ்வரன் என்ற திமிங்களத்துக்கு பிறந்தவள் .சேரன் என்ற சிறுத்தையின் தங்கை அல்லவா. உடனே பதிலடி கொடுத்தது மட்டுமல்ல தன் காதலை அடையும் மார்கத்தையும் அவனை வார்த்தையால அடித்தே வாங்குவதற்கு தயார் ஆகினாள்.

"செல்வச் சீமாட்டிதான் ஒழுக்கத்திலும் ,பண்புச்செல்வத்திலும் , கிரேட் டிஜிபி மகேஸ்வரனின் சீமாட்டி தான். அன்புச்செல்வத்தில் உங்கள் ஆருயிர் நண்பர் அதாவது என் உடன் பிறந்த அண்ணன் சேரனின் சீமாட்டி தான் ,பிறரைப் புரிந்து கொள்வதிலும் மதித்து நடப்பதிலும் என் உடன் பிறவாத அண்ணன் மதன்,கார்த்திக்கின் செல்வச்சீமாட்டி தான். ஆதலால் தான் மனதில் ஒன்றிருக்க வெளியே வேறு காட்ட தெரியவில்லை. நினைத்ததை சாதித்து பழக்கப்பட்ட குடும்பத்தில் பிறந்தவள். யார் மனசும் கோணாமல் அதை நடத்திக் காட்டவும் தெரியும். உங்களை அடையவும் தெரியும்", என்றாள்,பின் அவளே அவன் பதில் பேச இடம் தராமல் ,பின்பக்க கதவை சாற்றி விட்டு ,முன்பக்க கதவை திறந்து ஏறிக்கொண்டாள் .

பார்த்திபன் முகத்தில் ஒரு சிறு நகை தோன்றத்தான் செய்தது. அதை அவள் அறியாத வண்ணம் வெறுப்பு முகத்தை பூசிக்கொண்டு மறு பக்கம் வந்து அமர்ந்தான் .அவன் காரை செலுத்த ஆரம்பித்த உடன் ,பழக்கமற்ற விதமாக ஜன்னலை ஏற்றி அவள் குளிர்சாதனத்தை ஆரம்பிக்க ,"ஒரு ஐந்து நிமிடம் கூட உன்னாள் , ஏசி இல்லாமல் இருக்க முடியவில்லை ,நீ எப்படி வசதி குறைந்த வீட்டில் இருப்பாய் காலம் முழுவதும் ",என்று அவன் அவளைக் கலங்கடிப்பபதிலே குறியாக இருக்க.அவன் கூறிய வார்த்தையின் அர்த்தத்தை அவனே உணரவில்லை.

ஆனால் அதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தவள் தன் காதலை அவன் கூறிவிட்டான் ,ஆனால் அவன் கலங்குவது அவனின் நிலைமையே காரணம் என்று புரிந்த தெளிந்தாள். அவர்களை சுற்றி கண்ணை சுழல்லா விட , அங்கு சாலை வெறிச்சோடி இருக்க .அதில் திருப்தி அடைந்தவள்.

அவன் பக்கம் சற்று சாய்ந்து அவன் தோள்களில் தலையை வைத்து ,"என்னை எப்பவும் இப்படியே வைத்துக் கொண்டால், இதைவிட வேறு எதுவும் எனக்கு தேவை இல்லை", என்றாள் அவனின் அருகாமையை கண்களை மூடி ரசித்த வண்ணம் .

அவளின் இந்த திடீர் செய்கையில் அவளின் அருகாமையும் அவனின் அனைத்து தடைகளையும் உடைத்து எறிந்தது .அவனுடைய பத்து வருட காதல் மேலோங்க ,ஆமாம் அவளைப் போலவே பார்த்த முதல் பார்வையிலேயே அந்த மெழுகுச் சிலை இடம் தன் அன்னையின் பரிமாணத்தை கண்டவன் மனதை பறிகொடுத்து விட்டான் .அவளின் இந்த தீடிர் செய்கை அவனை சித்தம் மறக்கச் செய்தது.

அவன் இடது கை அவளது இடையை சுற்றி அவளை தன்னோடு இறுக்கிக்கொண்டது. அதில் மேலும் அவனுடைய உணர்வுகள் எழுச்சிபெற காரை ஓரத்தில் நிறுத்தி அதை முழுமனதோடு அனுபவித்தான் .வாழ்நாளிள் என்றோ ஒருநாள் தன் தாய் தந்தையிடம் கிடைத்த அரவணைப்பை நினைவூட்டியது அந்த அணைப்பு.

அதை வாழ்வு முழுவதும் அனுபவிக்க எந்த ஒரு தடையும் சமாளிக்கலாம் என்று தோன்றியது. அவளும் அவன் அவர்களுக்கு உண்டான இந்தத் தனிமையான தருணத்தை விரும்பியே தங்களைத் துழைத்தனர். அவர்களின் இந்த மனநிலையை மதனின் அழைப்பு அவனை நீதர்சனத்துக்கு அழைத்து வந்தது .அதில் அந்த மன உணர்வுகளை அறுந்தது .ஆனால் மனதில் உண்டான நிறைவு இதுவரை அலைபாய்ந்து இருந்த உணர்வு ஒரு நிலைக்கு வந்ததை உணர்ந்தான்.அவளின் துணையே அனைத்துக்கும் அவனுக்கு மருந்து என்பதை உணர்ந்தவன் .தன் மனதை திடப்படுத்திக் கொண்டு ஒரு நிரந்தர முடிவை எடுத்தவன் மிக மென்மையாக அவளின் பிறை நெற்றியில் முத்தமிட்டு அவளை அணைத்தவாறே காரை மெதுவாக செலுத்தினான். தவறவிட்ட நண்பனின் அழைப்புக்கு மீண்டும் அழைப்பு விடுத்தவன் ," பார்த்திபா அவளை அழைத்து வர இவ்வளவு நேரமா", என்றான் எடுத்த எடுப்பிலேயே.

" அது மச்சான் , கொஞ்சம் வாடர்ன் அவர்களுக்கு தெரிந்தவருக்கு ஒரு ப்ரோக்ராம் செய்து தரமுடியுமா என்று தொழில் விஷயம் பேசினார்கள் ", என்று வாய்க்கு வந்த பொய்யை கூறியவன் ,அவனின் அழைப்பின் வித்தியாசம் மனதை நெருட நேரடி நாளும் அங்கே வேலைகள் நெட்டி முறிக்க மதன் அதை கவனிக்கத் தவறினான். முதல் பொய் தன் உயிரானவன்வனிடம் கூறியது மனதை நெருட தான் செய்தது பார்த்திபனுக்கு.

ஆனால் அவர்கள் நிச்சயம் புரிந்து கொள்வார்கள் என்று நம்பினான். அவன் உடல்மொழியில் அதை உணர்ந்த கௌசல்யா அவன் கைபேசியை அணைத்து பின்," அண்ணன் நிச்சயம் உங்களை புரிந்து கொள்ளும் ",என்ற அவனின் மன நிலையை மாற்ற," பரவாயில்லை மௌனச் சாமியாருக்கு கூட பேச தெரிகிறது அதுவும் உங்கள் நண்பனிடம் பொய் ", என்று அவனிடம் வம்பு இழுக்க .

அவள் பேச்சில் முதலில் திகைத்தவன், தன் நிலையை மாற்றவே மாற்றி கூறுகிறாள் என்று உணர்ந்தவன் அழகாக புன்னகை புரிந்தான். அதில் அவள் தன்னை மறந்தாள் .அவனை இன்னும் அணைத்துக் கொண்டாள்.

ஒரு வழியாக வீட்டின் அருகில் வந்தவுடன் அவளை விடுவித்தான் .அவளும் சூழ்நிலையைப் புரிந்து கொண்டு நகர்ந்து உட்கார்ந்தாள் .வீட்டை அடைந்தவுடன் ஏற்கனவே பார்த்திபன் கொடுத்த இன்ப அதிர்ச்சியில் அவளை உணர்ச்சி வசப்படுத்தி இருக்க தன் அண்ணனை மாலையும் கழுத்துமாக பார்த்தவள் பாய்ந்து சென்று அவனை அணைத்துக் கொண்டாள்.

கண்கள் குளமாக மாறியது இருவருக்கும் .வார்த்தைகள் மறந்து நின்றனர். தானாய் சேரன் கை அவளது தலையை ஆதரவாக வருட, அங்கு சுற்றி நின்ற அவனைவருக்கும் கண்ணீர் வழிந்தது. தன் தங்கையின் அனைப்பிலும் கண்ணீரிலும் அவள் தன் வாழ்வு சிறக்க எவ்வளவு பிரயாசைப் பட்டால் என்று கண்டு கொண்டான்.சேரனின் அந்த தலை வருடலில் அவனின் முழுவதும் உணர்ந்தாள். அதை கண்ட மதன் கார்த்திக்கும் அவர்களும் வந்து அவர்களை சேர்த்து அணைத்துக் கொண்டனர்

தொடரும்
 

Matharasi

Moderator
அத்தியாயம் 18:

தனித்து நின்ற பார்த்திபனும் தானும் அந்தக் கூட்டில் சேர்ந்து கொள்ள மாட்டார்களா என்று ஏங்கி தான் போனான் .இதை பார்த்துக் கொண்டிருந்த பெரியவர்களுக்கும் மனது நிறைந்து தான் போயினர். இளாவிற்கு அது ஒரு நிறைவான தருனமாக அமைந்தது.

பார்த்திபனை கண்டவள் அவனது விழியில் ஏக்கம் நிறைந்திருப்பதைக் கண்டு உணர்ந்தவள், அவன் சற்று தள்ளி நிற்கவும் ,அவனருகே சென்றாள்.

“ எங்கள் இருவருக்கும் சிறுவயதிலிருந்து யாரும் கிடையாது", என்று லத்திகாவை பார்த்துக்கொண்டே கூற ,பார்த்திபன் அதற்கு சற்றும் யோசிக்காமல் ,"ஏன் அப்படி சொல்றீங்க நான் இருக்கிறேன் உங்களுக்கு ஒரு அண்ணனாக", என்றான் குரல் தழுதழுக்க .

"ஆனால் நீங்கள் உண்மையாக கூறுவது போல் இல்லையே", என்றாள் கேள்வியாக," ஏன்மா அப்படி சொல்லுறீங்க ",என்றான் பரிதாபமாக. "பின்னே இன்னும் நீங்கள் மரியாதையாக தானே அழைக்கிறேர்கள், உங்களுடன் பிறந்தால் இப்படி அழைப்பீங்கள", என்றாள் அவனுக்கு பதிலாக.

அதில் தன்னை மறந்து அவன் சத்தமாக சிரித்து விட, அங்கே நிலவிக் கொண்டிருந்த உணர்ச்சிப் போராட்டம் ஒரு முடிவுக்கு வந்தது. மதன் தன் நண்பன் எப்போதும் மௌனத்தை மட்டுமே வெளி காட்டுபவன், சிரிப்பின் ஒலியில் அந்த இடத்தை மிதக்க செய்ய அதில் வியப்புற்று அவன் அருகில் வந்தான்.

" என்னடா பார்த்திபா, அதிசயமா சத்தம் எல்லாம் வெளி வருகிறது", என்றான் மிரட்டலாக." அது வந்து", என்று அவன் தயங்கி தடுமாற," ஏன் தயக்கம் அண்ணா சொல்லுங்க, அவங்க மட்டும்தான் பாசப்பயிர் வளர்பாங்களா, நாமும் வளர்ப்போம்", என்றாள் பதிலாக கணவனுக்கு அவன் பேசிய அதே தோரணையில் .

அவள் கூறும் விதத்தை ரசித்த மதன் ," ஓ ,நீங்கள் இருவரும் அவனது தங்கைகளா , இது கூட நல்லா இருக்கு, நம்ம வீட்டுக்கு ஒரு புதுவரவு வேறு அப்புறம் ஒரு புது உறவு வேறு மலர்ந்து இருக்குறது ",என்று அவன் சந்தோசமாக கூறிக்கொண்டே பார்த்திபனை அணைத்துக் கொண்டான். ஒரு கையால் அவளை அணைத்துக் கொண்டு ,தன் மனைவியிடம் ,"அண்ணன் என்று சொன்னால் மட்டும் போதாது, எங்களைப்போல் அதை வளர்க்கவும் தெரிய வேண்டும்", என்று கூறியவன்,"அது எப்படி", என்று அவனைப் பார்க்க ,"அது வந்து இப்படித்தான் ",என்று மற்ற கையால் அவளை அணைத்துக் கொண்டான்.

" நீ உன் தோழியை அணைத்துக் கொள்", என்றான் அவளின் காதுகளில் கிசுகிசுப்பாக. அவனின் அருகாமையை தொடுகை அனைத்தும் அவளுக்குள் இருக்கும் சிறு சிறு தயக்கங்களை விளக்குவதை அவள் உள்மனம் உணரத்தான் செய்தது .ஆனால் உணர்வதை அவளால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை .அவள் மனமும் மதனின் பக்கம் சாய்வதை ஒரு திடுக்கிடல் உடன் தான் பார்த்தாள்."இது எப்படி சாத்தியம் நான் அப்போ நீவேஷீசுக்கு உண்மையாக இல்லையா அல்லது, என் காதல் உண்மை அற்றதா ",என்று அவள் சிந்தனை தறிகெட்டு ஓட.

அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்த மதனுக்கு ,அவளுடைய உணர்வுகளின் என்னோட்டம் புரிய, பார்த்திபனை விடுவித்து ,அவன் அவளிடம் திரும்பி தணிவான குரலில்," எல்லாவற்றையும் ஆராய்ந்து ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடாது சில விஷயங்களை காலத்தின் கையில் ஒப்படைத்து விடவேண்டும் . சேரனை எடுத்துக்கொள் அவனுக்கும் இது மறுமணம் தான்,நாங்கள் யாரும் அவனை கட்டாயப்படுத்தவில்லை என்று சொல்ல மாட்டேன், ஆனால் இன்று அவனாகத்தான் இதை நடத்திக் கொண்டான் ,அதனால் அவன் சுமதியை மறந்து விட்டான் அவன் காதல் உண்மை அல்ல என்று சொல்ல முடியாது, நாம் நமது வாழ்க்கையை ஒரு தெளிந்த நீரோடை போல் நடத்தி செல்ல வேண்டும் ,அதை ஒருவர் இல்லை என்பதற்காக அங்கேயே தேங்கி நின்றால் நம்மால் நம் வாழ்க்கையை அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்து செல்ல முடியாது ",என்றான் தெளிவாக .

அவள் தெளிவதை கண்டவன் ,"உன் தோழியிடமும் சொல், அவனுக்கும் மனக் காயங்கள் நிறைய அதற்கு மருந்தாக அவள் மாறினால் மட்டுமே இருவர் வாழ்வும் சிறக்கும், அது மட்டும் இல்லை அப்பா அம்மா இருவரும் அவளுக்கு கிடைத்த வரம்தான் என்று சொல்வேன் உனக்கே தெரியும் இல்லையா", என்றான் அவள் இடுப்பிலிருந்த கையை சற்று அழுத்தம் கொடுத்தவாறே .

"அதில் டிஎஸ்பி சார் கொஞ்சம் கையை எடுத்தால் அடுத்த வேலையை நான் பார்ப்பேன்", என்றால் அவனைப் பார்த்தவாறே ."முதலில் கொஞ்சம் கணவனை கவனி நேற்று கவனித்தது என்னை என்றான் மையலாக .அதன் அர்த்தம் புரிந்து அவள் முகம் சிவக்க அவனிடமிருந்து அதை மறைக்க பெரும்பாடுபட்டு தான் போனாள்.

"என்ன மகேஷ் , அனைவரையிம் வெளியே நிற்க வைத்து அனுப்பிவிடலாம் என்று எண்னமோ ",என்று அங்கு நடைபெற்று கொண்டிருந்த உணர்ச்சி போராட்டத்திற்கு முடிவுரை எழுதினர் ஜனார் தன் கனீர் குரலால் .அதில் நடப்புக்கு வந்த மகேஷ் எல்லாரையும் உள்ளே வருமாறு அழைத்தார்.

சேரன் லத்திகா இருவறையிம் கையில் மாலையுடன் சேர்ந்து நிற்க்க வைத்து கௌசல்யா அக மகிழ்வோடு ஆராத்தி எடுத்து உள்ளே அழைத்துக் கொண்டாள். மற்ற சடங்குகள் முடிய ஆண்கள் அனைவரும் ஹாலில் அமர்ந்து இருக்க பெண்கள் அனைவரும் டைனிங் அறையில் அமர்ந்து நடந்ததை விசாரித்துக் கொண்டிருந்தனர். இளவரசி அவர்களுக்கு பொறுமையாக பதிலளித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

கௌசல்யாவுக்கு பேச வேண்டியது நிறையா இருந்தது. வைதேகி ருக்கு இருவருக்கான கேள்விகளுக்கு பதில் இளா அளிக்க அவர்களை விட்டு அவர்கள் இரவு உணவை கவனிக்க செல்ல, இளசுகள் மட்டுமே அமர்ந்திருக்க கௌசல்யா ஆரம்பித்தாள் .

"எனக்கு ரெட்டிப்பு சந்தோஷம் எனக்கு இரண்டு அண்ணிகள் வந்துட்டாங்க ",என்றால் உள் பூரிப்புடன் கூறியவளை மிகவும் பிடித்த தான் போயின இளா மற்றும் லத்திகாவிற்கு. " இவர்களும் அமைதி பேர்வழி தானா", என்று லத்திகாவை காட்டி இளா விடம் கேட்க ,"இல்லடா இது புது இடம் தானே", என்று அவள் பதில் அளிக்க.

" ஆமா அவங்களுக்கு புது இடம் ,இவங்களுக்கு மட்டும் பழைய இடம் ",என்று மதன் அவளை வாரியவாரு வந்தவன் இளா அருகில் அமர்ந்தான். கார்த்திக் கௌசல்யா அருகில் வந்து அமர்ந்து கொள்ள, சேரன் வந்தவன் சற்று தயங்கி நிற்க ," அட நாம யாரு சொல்ல வேண்டும் என்று கூச்சக் படக்கூடாது மாப்பிள்ளை, நமக்கு வேண்டியதை நாம் தான் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் ,என்னை பார்த்தாயா", என்று சேரனுக்கு ஒரு கொட்டு கொட்டி விட்டு இளாவின் தோள்களில் கைபோட்டு அமர்ந்துகொண்டான். அதில் அனைவரும் லத்திகா உட்பட சிரித்துவிட இளவரசி தன் முகத்தை எங்கே கொண்டு வைத்துக்கொள்ள என்று தெரியாமல் அவனிடமே தஞ்சம் புகுந்தால் .

அவளை மதன் அணைத்துக்கொள்ள ,இன்னும் அவர்களின் நகை ஒளி அதிகமாக, அதை பார்த்துக்கொண்டிருந்த பார்த்திபனும் ,"மதனா போதும் என் தங்கச்சி பாவம் ",என்று கூற ,"நாங்கள் எல்லாம் சிறு பிள்ளைகள்", என்று கார்த்திக் மற்றும் கௌசல்யா கோரஸ் பாடினர் ."உங்களை யார் இன்னும் திருமணம் முடிக்காமல் இருக்க சொல்லியது ",என்றான் மதன் கேள்வியாக .

கௌசல்யாவின் கூற்றில் மெல்ல அவனிடம் இருந்து விடுபட இளா எண்ண ,அதற்கு அவன் விட்டால்தானே ."ஐயோ முரட்டு சிங்கில்", என்று கார்த்திக் கலாய்க்க," ஜோக்ஸ் அபார்ட் ,கௌசல்யாவுக்கு பார்க்கணும்", என்று சேரன் பொறுப்பான அண்ணனாக ஆரம்பிக்க, மதன் சொன்னவுடன் ,"தன் தயக்கம் விலக்கி நான் தான் இதை ஆரம்பித்தேன் இதை நான் நல்லபடியாக அவளை இழுத்துக் கொண்டு கரை சேர வேண்டும் ",என்று முடிவு செய்து லத்திகாவின் பக்கத்தில் அமர்ந்தான் .

பார்த்திபன் கௌசல்யாவுக்கு நேர் எதிரில் உள்ள இருக்கையில் அமர்ந்து கொண்டான். தன் அண்ணன் இப்படி சடாரென்று ஆரம்பிப்பான் என்று தெரியாதவள் என்ன சொல்வது என்று பார்த்திபனை பார்த்தாள் இந்த செய்கையை இளவரசி கவனித்துக் கொண்டுதானிருந்தாள் ,முதலில் மதனிடம் கூறிவிட வேண்டும் என்று நினைத்தவள் ,பின் இதில் சம்பந்தப்பட்டவர்கள் முதல் அடியை எடுத்து வைக்க வேண்டும் ,என்று முடிவு எடுத்து விட்டாள்.

பார்த்திபன் தனக்கும் இதற்கும் எந்த ஒரு சம்பந்தமும் இல்லாதவாறு அவளைப் பார்த்தான். அது கௌசல்யாவை தூண்டிவிட," அவள் அண்ணா நீ யாரை கை காட்டினாலும் எனக்கு சம்மதமே ",என்று அவன் தலையில் அசராமல் குண்டை வீசிவிட்டு .இப்போது அப்படி பார்ப்பது அவளின் முறை ஆயிற்று.

அதில் பார்த்திபன் அவனுடைய பற்களை நர நர என்று கடிக்க , இதை பார்த்துக்கொண்டு இருந்த லத்திகா சிரித்தே விட்டாள். இளாவைப் பார்த்து கொண்டிருந்தவள் அவள் இவர்கள் இருவரின் பார்வை பரிமாணத்தை கவனிப்பதில் கவனம் செலுத்துவதை கண்டவள், அவளும் அவர்களை கவனிக்க ஆரம்பித்தாள்.

ஒரே வயது அதற்குரிய பக்குவமும் இருக்க ,அவளால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது ,ஆனால் மற்ற மூவருக்கும் இது கவனத்தில் இல்லாமல் போயினர். இந்த நிமிடம் வரை ஒரு வார்த்தை கூட பேசாமல் மௌனமாக இருந்த அவள் சிரித்தது அனைவரின் கவனத்தையும் ஈர்த்தது. " என்ன ", என்று இளா கேட்க ,"அது ஒன்றும் இல்லை", என்றால் மழுப்பலாக .

"சரி ஏதோ ரகசியம் போல மாப்பிள்ளை ,நீ தனியே அப்புறமா கேட்டுக் கொள் ",என்றான் மதன் அவள் சிரித்துக் கொண்டே இருந்த சேரனை வம்புக்கு இழுத்தான்"அவன் நான் கேட்பது ",என்று சேரன் தட்டுத்தடுமாற

" போதும் மச்சான் ,உங்க அலும்புலா தாங்க முடியலடா எப்படி இருந்தீங்க இப்படி மாறிட்டீங்க", என்று கார்த்திக் கால்லை வார ," அதுக்குத்தான் உன்னையும் திருமணம் செய்து கொள் ",என்று அண்ணன் அவ்வளவு கூறுகிறார் .

"நீதான் மறுக்கிறாய்", என்ற அனைவருக்கும் ,அருந்த காபியை கொண்டுவந்து ருக்கு கேட்க ,"செய்யலாம் அத்தை இப்பதானே இவர்களுக்கு முடிந்திருக்கிறது ,கௌசல்யாவுக்கும் பார்த்திபனுக்கும் அவர்கள் ஆசை போல் ஒரு வாழ்கை அமையட்டும்", என்று அவன் பதில் கூற

"இல்லை முதலில் நீங்கள், உனக்கு", என இரண்டு வெவ்வேறு அழைப்பு ஒன்றாக ஒலிக்க பார்த்திபனையிம் கௌசல்யாவையிம் அனைவரும் திரும்பிப் பார்த்தனர்." அது வந்து ",என்று மீண்டும் இருவரும் ஒன்றாக ஆரம்பிக்க," என்னங்கடா இரண்டு பேரும் சேர்ந்து சைம் சைட் கோல் அடிக்கிறீங்களா ,உங்களை முதலில் விரட்டி விட்டு தான் ",என்று கார்த்திக் சொல்ல .

"ஏன் மாமா நீ மட்டும் ஃப்ரீயா இருக்கணும், சிங்கள என்ஜாய் செய்வ ,நாங்க மட்டும் கமிட்டட் ஆகனுமா ",என்று பார்த்திபன் கலாய்க்க. சேரன் மதனுக்கு அவனின் பேச்சுலும் , முகத்தில் இருந்த பொலிவு திருமணம் என்றாள் ஒரு காதுக்கு ஓடுபவன் இன்று அதை பேசும்போது தட்டு தடுமாறுவதும் அவனின் மாற்றமும் அவர்களை கவனிக்க வைத்தது. கௌசல்யா முகத்தில் தோன்றிய மாற்றம் லத்திகாவின் சிரிப்பு எதையோ உணர்த்த பார்ப்போம் என்று விட்டனர்.

தொடரும்
 

Matharasi

Moderator
அத்தியாயம் 19

அதற்குள் ஜனார் மற்றும் மகேஷ் ,சேரன் லத்திகா மற்றும் மதன் இளவரசி இரு தம்பதியினருக்கும் ஒரு வரவேற்பு செய்துவிடலாம் அதுவும் ஒரே மேடையில் என்று முடிவு எடுத்துவிட்டு ,இவர்களை அழைத்து கூற சபை கலைந்தது.

மீண்டும் ஜனார் கார்த்திக்யிடம் திருமணத்தைப் பற்றி வினாவ கௌசல்யா திருமணம் முடிந்து தான் என்று அவன் அதே பேச்சில் நிலையாய் நின்று விட்டான். கௌசல்யாவுக்கு மாப்பிள்ளை பார்த்து முடித்து விட்டு, கார்த்திக் மற்றும் பார்த்திபன்னிற்கு ஒரே மேடையில் முடித்துவிடலாம் என்று பேசி முடித்தனர்.

பிறகு இரவு உணவு முடிந்து லத்திகாவை தயாராக இளாவை ஏவினார் வைதேகி .மதன் இடமும் சேரனிடம் பேசுமாறு பணிந்தார். கார்த்திக் பார்த்திபன் சேரன் எதையோ பேசிக்கொண்டு சேரனின் ஆபிஸ் அறையில் இருக்கையில் அமர்ந்திருக்க ,உள்ளே நுழைந்த மதன் கார்த்தியிடம் கண்ணைக்காட்ட," மச்சான் இன்று தான் எனது மனது நிறைந்து உள்ளது. என் தங்கையின் ஆத்ம நிச்சயம் அமைதி அடைந்திருக்கும் .உனக்கு ஒன்றும் சொல்லத் தேவையில்லை. ஆனால் அந்தப் பெண்ணும் தனியே வளர்ந்தவள், இனிமே அந்த தனிமையை அவள் உணர்ந்தால் நாம் இருந்தும் பயனில்லை", என்று ஆரம்பித்தான்.

" மாப்பிள்ளை உங்களுடன் சேர்ந்த பின்பு நான் தனிமையை உணர்ந்தது இல்லை. அது மட்டுமில்லாமல் இளா என்னிடம் எங்கள் இருவருக்கும் யாரும் இல்லை என்று சொன்ன போது சொன்னேன் ,நான் தான் அவர்களுக்கு அண்ணன் என்று ,அதில் கேட்கிறேன் என் மாப்பிள்ளைகள் பற்றி எனக்கு தெரியும் இருந்தாலும் கூறுகிறேன், ஒரு குடும்பச் சூழ்நிலையில் இல்லாமல் வளர்வது என்பது கொடுமையே ,என்னதான் நீங்கள் அனைவரும் இருந்தாலும் இரவு வீட்டை அடையும்போது ஒரு தனிமை உணர்வு தோன்றத்தான் செய்யும் ",என்றான் பரிதவிப்பாக .அவனைகார்த்திக் அமைதிப்படுத்தினான்.

நாங்கள் இருவரும் கொஞ்சம் வேலை இருக்கிறது சென்று வருகிறோம் என்று மதனுக்கும் சேரனுக்கும் தனிமை கொடுத்துவிட்டுச் சென்றனர்."சேரா", என்று மதன் ஆரம்பிக்க," நான் ஒரு வேகத்தில் அவளுக்கு தாலி கட்டவில்லை, முதன்முதலில் என்று அவள் உயிரை துச்சமாக எண்ணி இளா உயிரை காக்க துணிந்தாலோ அன்றே ஒரு ஈர்ப்பு, ஆனால் இன்று என் கையிலிருந்து விடுபட்டு அந்த கயவனிடம் தனக்கு என்ன நேரப் போகிறது என்று தெரிந்தும் அவனிடம் செல்ல போனாலோ, இரண்டாவது முறையாக என் வசந்தம் தவறா விட்டது போல் ஒரு உணர்வு ,மின்னல்போல் வெட்டி மறைந்தது .அதனால் தான் தாலி கட்டி என்னுடைய வாழ்வில் சேர்த்துக் கொண்டேன்", என்றான் தெளிவாக.

" ஆனால் இந்த தெளிவு அவர்களுக்கு இருக்காது, நீ எவ்வழியில் அது சரி செய்வாயோ எனக்குத் தெரியாது, ஆனால் எக்காரணம் கொண்டும் அவர்கள் மனது காயப்படும் கூடாது", என்றால் அவனுக்கு அறிவுரையாக . கௌசல்யாவிடம் ஏதோ நெருடல் போல் இருக்கிறது", என்றான் சேரன் ஒரு அண்ணனாக பரிதவிப்புடன். "நானும் கவனித்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறேன், காய் முற்றினால் கடைத் தெருவுக்கு வந்துதானே ஆக வேண்டும் ",என்றான் சிரிப்பாக மதன்.

இங்கே எல்லாம் லத்திகாவிடம் இளா பழங்கதைகளை பகிர்ந்து விட்டு , அவளிடம் மெல்ல சேரனைப் பற்றி பேச்சை எடுத்தால், ஆனால் அவள் அதை மறைத்து லத்திகா," நீ எப்படி இருக்கிறாய், உனக்கு மதன் மாமாவுக்கும் அனைத்தும் சரியா ",என்று அவளது நலத்தை முன்னிறுத்தி கேட்க, அந்த தோழி மனது நிறைந்து தான் போனது.

" அது நீதான் பார்க்கிறாயே ,நானே மறுத்தாலும் அங்கு அவரிடம் எதுவும் செல்லாது, தான் நினைத்ததை மட்டுமே நடத்துவார் ,ஆனால் அதில் உண்மையான அக்கறை இருக்கிறது என்பதை இப்போது கண்டு கொண்டேன், ஆனால் நடப்பதை பார்த்தால் ஒருவேளை நீவேஷ் நல்லவன் என்ற எண்ணம் சற்று தடுமாற்றத்தை தரத்தான் செய்கிறது. அவனுக்கு துரோகம் செய்கிறோமோ", என்று அவள் தன் நிலையை எடுத்துரைக்க .

"அப்படி இல்லை, அவன் நல்லவன்னே ஆனாலும் அவன் உனது இறந்தகாலம். அவன் நல்லவன் என்று தெரிந்தாலும் இப்பொழுது உனக்கு மதன் மாமாதான் நிகழ்காலம் மற்றும் எதிர்காலம் .எதையும் காலத்தின் போக்கில் ஏற்றுக் கொள்வதுதான் உன் வாழ்விற்கு நல்லது", என்றாள் ஒரு பொறுப்பானவளாக.

அங்கே அப்போது வந்த ருக்கு," சரியாக சொன்னாய் அம்மா, அதை தான் உனக்கும் சொல்கிறேன் ,சுமதி அவனின் கடந்த காலம்.உனக்கு சம்மதமா என்று கேட்காமல் அவனே நடத்திவிட்டான். ஆனால் ஒரு தாயாய் சொல்கிறேன் கௌசல்யா எனக்கு எப்படியோ அப்படித்தான் நீங்கள் இருவரும். மதன் மற்றும் சேரன் இருவரும் எப்போதும் எதிலும் ஒரு விஷயத்தில் இறங்கிவிட்டால் அதில் எக்காரணம் கொண்டும் பின்வாங்க மாட்டார்கள். அதனால் நீங்களும் அவர்களுடன் ஒத்துழைத்து உங்கள் இல்லற வாழ்வில் வெற்றி பெற வேண்டும்", என்றால் பொறுப்பான அன்னையாக.

அவர்கள் அளித்த பால் சொம்பை வாங்கி கொண்டு, ஆசீர்வாதம் பெற்று சேரனின் அறையை நோக்கி அவளை அழைத்துச் சென்றால்." உன் மனம் போல் அவருடன் சேர்ந்து வாழவேண்டும்", என்று கூற ஒரு புன்சிரிப்புடன் இளா விடைபெற உள்ளே சென்றால் லத்திகா.

சேரா இரவு உடைக்கு மாறி அவளுக்காக அங்கே கட்டிலின் அருகில் இருந்த இருக்கையில் அமர்ந்து காத்துகொண்டு இருந்தான். அவன் அவளை நிமிர்ந்து பார்த்தான் முதலில் வார்த்தைகள் வராத தடுமாற , ஒரு நிமிடம் தன்னை சரிப்படுத்திக் கொண்டு தன் மனதுக்குள் இவளுடன் தான் என் வாழ்வு ,இவளே என் சரிபாதி என்று உறு போட்டவன், ஒரு சிறு மூச்சை வெளியேற்றிவிட்டு ,"உள்ளே வா, என் அறையாகிய நம் அறைக்கு", என வரவேற்பாக அவளை அழைத்தான், ஆர்ப்பாட்டமில்லாத குரலில் .அவன் தன்னிடம் நேரம் கேட்பான் என்று முற்றிலும் வேறுவிதமாக சிந்தித்து வந்தவளுக்கு, அவனின் இந்த அமைதியான வரவேற்பு கூட அவளை அதிரச் செய்தது .ஐயோ நான் என்ன செய்வேன், நான் அவர் கேட்கும் போகும் கால அவகாசத்தில் நானும் என்னை தயார்படுத்திக் கொள்ளலாம் என்றல்லவா நினைத்திருந்தேன் ", என்று அவள் மனதுக்குள் புலம்ப. அவனின் வரவேற்பில் ,தன்னை மறந்து அவள் கண்கள் அகல விரித்து அவனை பார்த்தாள். அதைப் பார்த்தவன்," என்ன கண்ணுடா இவளுக்கு, அப்படியே நான் விழுந்தால் எழ முடியாமல் போய்விடுமோ", என்று அவன் மனம் போன திசையை அறிந்தவன் அப்படியே நின்றுவிட்டான். "அப்போ", என்று அவன் பழையதை நினைக்க ஆரம்பிக்க, மருத்துவமனையில் அவளுக்கு சிகிச்சை அளிக்கும் போது, அவன் தந்தை அவனுக்கு மதனுக்கும் சேர்த்து கூறியது நினைவு வந்தது," சேரா, எப்படி ஒரு பெண் இன்னொரு ஒருவனை நினைத்து, ஒருவனுடன் வாழ்வது தப்போ ,அதே மாதிரி தான் இன்னொருத்தியை நினைத்துக் கொண்டு அவளுடன் வாழ்வதும் தப்பு. உனக்கு போதுமான அளவு காலம் சென்றுவிட்டது.சுமதியை மறக்க முடியாது தான், அந்த வடு உனக்கு இருக்கத்தான் செய்யும் .ஆனால் இனி இவள் தான் உன் நிகழ்காலம் எதிர்காலம் அனைத்தும் .மதன் உனக்கும் அதே தான், அவளை புரிந்து நடந்து கொள் ,நீவேஷ் நல்லவனோ கெட்டவனோ அவன் அவள் மனதில் ஒரு வடுவாக நிச்சயம் இருப்பான். அதை புரிந்து கொண்ட அவர்களை அனுசரித்து உங்கள் இல்லறத்தை சிறக்க செய்யுங்கள்", என்றார் ஒரு பொறுப்பான தந்தையாக .அது அவன் மனதில் எழுந்து குழப்பங்களை தீர்க்க அவள் அருகில் நெருங்கினான்.

அவன் அருகில் நெருங்கும்போதே ஒரு பரிதவிப்புடன் அவள் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தவள், தன்னால் ஒரு இரண்டடி பின்னால் சென்றால் ,அதில் நின்றவன். அவன் கண்களை சுருக்கி பார்க்க, அவனின் இந்த செய்கையால் அவளுக்கு பயம் தொற்றிக்கொண்டது. தன்னால் அவள் கால்கள் நடுங்கியது. அதை கவனித்தவன் அவளுக்குள் இருப்பது பயம்தான் வெறுப்பு இல்லை என்பதை புரிந்து கொண்டான்.

இளா விசயமாக அடிக்கடி பேசி இருந்ததால் அவர்களுக்கு ஒரு நட்புணர்வு உண்டுதான். ஆனால் நேரில் அதுவும் ஒரு கணவனாக ஆறு அடிக்கும் குறைவான உயரம், திராவிட நிறம், அழகான தோற்றம் ,போலீஸ் கட்டிங். அவனின் இத்தனை வருட போலீஸ் அனுபவத்தால் இறுகியிருந்த தேகம். பார்க்கும்போது அவளுக்கும் மூச்சு முட்ட தான் செய்தது . எப்போதும் அவனிடம் இருக்கும் ஒரு கண்ணிய பார்வை இப்போது இல்லை ,என்றும் இல்லா ஒரு இளகுத்தன்மை. அவனை ஒரு புதியவனாக அந்நியன்னாகவே காட்டியது .

அவளின் பய உணர்வு அவனுக்கு அவளை சீண்டிப்பார்க்க தோன்றியது. அவன் மேலும் நெருங்க, அவள் பின்னே சென்று ,அவர்கள் அறையின் கதவில் முட்டி நின்றாள். அவளை மேலும் நெருங்கியவன் அவள் நகராத வண்ணம் இருக்கையையும் அவளின் இருபக்கமும் ஊன்று நின்றான்.அதில் அவனின் மூச்சு காற்று அவளை தீண்டியது.

அவனுக்கு தோள் அளவுக்கு மட்டுமே இருந்ததால் அந்த அமைதியான சூழலில் அவளாள் அவனின் இதயத் துடிப்பை உணர முடிந்தது. அந்த நெருக்கத்தில் ஒரு கையால் கதவின் தாழ்ப்பாளைப் போட்டவுடன் மீண்டும் அந்த கையை அவள் இடையின் அருகே கொண்டு சென்றவன், அவள் பயத்தில் மேலும் அவள் உதடுகள் தந்தி அடிக்க ஆரம்பிக்க, பால் சேம்பை பற்றி இருந்த கைகள் ஆட ஆரம்பித்தது. அவனின் நெருக்கத்தில் அவள் கண்கள் தானாக மூடிக் கொண்டது. அவன் அந்தக் கதவின் தாழ்ப்பாளைப் போட்டு விட்டு மெல்ல நகர்ந்தான் .

பயத்தில் கண்களை மூடியவள் அவனின் அருகாமை இல்லை என்று உணர்ந்தவள் கண்களைத் திறக்க முதலில் உட்கார்ந்து இருந்த இருக்கையிலேயே அமர்ந்து இருந்தான் அவன். ஒரு நிமிடம் குழம்பித்தான் போனாள். இப்போது நடந்தது கனவா உண்மையா என்று அவள் புலம்புவதை ரசித்தவன், வந்த சிரிப்பை அடக்கிக் கொள்ள பெரும்பாடு தான் பட்டுப் போனான். அவள் புலம்பித் தவிக்க," எவ்வளவு நேரம் அங்கேயே நிற்பதாக உத்தேசம், அல்லது உள்ளே வர பிடிக்கவில்லையா ", என்றான் அவளை ஆராய்ச்சியாக.

தொடரும்
 
Status
Not open for further replies.
Top